INLEIDING. 5 



Hollanders, doch ook bij den vreemdeling, gemoedelijk Duitschland niet te 

 vergeten. 



De deftige Latijnsche uitdrukkingen (die ik door eene vriendelijke hand deed 

 vertalen) behoorden er evenzeer bij, zelfs dan, wanneer men zich even goed, 

 even kernachtig in het Hollandsch kon uitdrukken, als aan iemands lippen 

 hangen, geheel gehoor zijn. Men erkenne daarin niet den pedant, die zich gaarne 

 lucht , alsof hem het klassieke letterlijk in den weg zit , maar den modetoon. 



Hoe uitbundig ook, luiden niet de betuigingen van vriendschap in de 

 epistels, die Timmerman Thyssen, gouverneur van Malakka, en Wolterbeek , 

 schout-bij-nacht , wisselden, gelijk men kan lezen in mijne verhandelingen, die 

 het Koninklijk Instituut voor de T.-, L.- en V. -kunde van N.-I. publiceerde. 

 Nochtans , niettegenstaande men met elkander warm bevriend schijnt , heet 

 het toch mijnheer, en, teekent zich Wolterbeek Uwe Ootmoedige dienaar x ). 

 Welk eene weldadige deftigheid: als de stijve kleeding, waarin we Van de 

 Graaff afgebeeld zien! Dat behoorde destijds zoo. Geene affectatie; die het 

 anders opvatte , zoo voor geaffecteerd worden gehouden. 



Wij krijgen door deze Brieven soms ook een aardigen kijk op de karakters 

 van bekende Indische grootheden, als op den zwaar-op-de-hand-zijnden vriend 

 Van Sevenhoven. Hij heeft tot „stelregel" aangenomen, wordt door hem ver- 

 klaard, dat hij zich het zelfvertrouwen moet geven, om alles hetgeen hem 

 wordt opgedragen, ook te kunnen behandelen; zonder dat vertrouwen zoude 

 hij zich „diep ongelukkig" achten; want waaraan zich anders te houden? U 

 zal dit, zegt hij aan Van de Graaff, wellicht „verwaandheid of eene grove 

 dwaling noemen"; breng er mij dan van terug, maar deelt u ook de meening , 

 dat men zich niet aan de lucht kan vast houden, sterk mij dan! 2 ) Toen hij 

 dat schreef, was de resident „te vreden", wijl het hem „een zegen en 

 hemelsche troost was", geldelijk vooruit te gaan; doch te voren, als resident 

 van Cheribon, voelde hij zich zóó in zijne belangen gekrenkt, dat hij er den 

 bijl bij neer zou willen leggen , zoo niet gevreesd werd „dat dit heilloos voor 

 Cheribon zoude wezen" ; maar hij smeekt toch tevens dat het Gouvernement 

 er voor zorge „dat het mij van een ongelukkig ambtenaar niet een slecht en 

 onbekwaam maakt, dien om nalatigheid zijne demissie moet worden ge- 

 geven" 3 ). In denzelfden brief bedankt hij Van de Graaff voor de bewijzen 

 van deelneming , hem gegeven bij het overlijden eens broeders. Om zulke 

 bewijzen had hij bij openbare aankondiging gevraagd ! Die broeder, commies te 

 Cheribon, was voor zijne gezondheid naar het naastbijgelegen Palimanan 

 gegaan en aldaar overleden. Tegenwoordig adverteert men dikwerf, en soms 

 met eene minder vriendelijke redactie , van rouwbeklag verschoond te mogen 



') Zie bl. 66 Malakka-Riouwverh. dl. LI (1900). 



2 ) B. bl. 276. 



3 ) B. bl. 159—160. 



