18 § 7. Eerste benoemingen en Van de Graafe's huishouding. 



ouderen van dagen, met vrouwen, en kinderen, en schulden, hadden er niet 

 genoeg aan, te minder, daar dan toch niet een ieder tot de hooger bezol- 

 digde betrekkingen dadelijk kon geroepen worden. Om de geldzorgen eenigs- 

 zins te verminderen , zag men de gezinnen bij elkander wonen ' ) en dat was 

 nu rijk Oost-Inje! Zonder de hulp van medelijdende menschen, lezen we, 

 zouden de minder bevoorrechten zijn verhongerd; anderen bezweken van 

 hartzeer, in de bitterste armoede 2 ). 

 § 7. Was men echter in staat, het slechts een korten tijd aan te zien en niet 



volmaakt idioot, dan zou zoo allengs voor een ieder wel alles terecht 

 komen. Groot inderdaad behoefde het talent niet te wezen , of men werd al 

 spoedig tot eene min of meer goed betaalde betrekking geroepen. Zoo ook een 

 zoon van Dirk van Hogendorp, die in 1817 uitkwam en reeds in 1818 tot 

 lid der Rekenkamer werd benoemd; een bewijs, meent zeker schrijver, „van 

 de lichtvaardige manier, waarop men destijds met benoemingen in de koloniën 

 handelde en van het schromelijk nepotisme dier dagen 3 ). Nepotisme kan het 

 geweest zijn , maar 't is niet bewezen en de Schrijver van het hiervoren op 

 bl. 9 sub 24 vermelde Coup cfoeïl behoorde geenszins tot de minsten der 

 broeders. Overigens is er bijna geen denkbeeld te vormen van het gebrek 

 aan eenigszins ontwikkelde menschen , waarmede de Regeering dier dagen te 

 worstelen had; reeds de middelmatigheid was zeker van een goeden post, zoo 

 er overigens op haar niets te zeggen viel; — en zelfs ook dan! Daarbij kwam, 

 dat eerst de departementschef Goldberg en daarna de minister Falck maar 

 voortgingen om het uitschot der natie , menschen , die voor niets bruikbaar 

 waren , zoowel op burgerlijk als op militair gebied , over Indië uit te storten ; 

 de dronkaards ginds zetten natuurlijk hun drinkbakje aan den anderen kant 

 der Linie niet ter zijde. Het is geenszins uitsluitend Van der Capellen, noch 

 Van de Graaef, die, in bitterheid over zulk een schandaal, zich nog jaren 

 daarna hooren laat 4 ), doch de klachten er over beginnen reeds van stonde 

 aan door 'n Elout. Den 4 en Juli 1817 schreef deze namelijk particulier aan 

 Goldberg, naar aanleiding van de quaestiën met Engelhard en Middelkoop 

 in de Molukken, zoomede met den resident Heynis 5 ), dat het zoo moeielijk 

 was den ouden zuurdeesem er uit te krijgen. „Maar nu moet ik er bijvoegen", 

 liet hij daarop volgen, „dat dit onmogelijk zal zijn, indien men voortgaat met 

 menschen uit het vaderland te zenden, zoo als er vele gezonden zijn. Enkelen 

 zijn bruikbaar, en zouden door anderen, die ik niet noem, lijden. Ik reken 

 onder de goeden bijzonderlijk den heer Van de Graaff, lid van den Raad van 



») B. bl. 21. 



«) B. bl. 11. 



s ) S. Kalff op bl. 16 van het tijdschrift Nederland, jaargang 1900 N° 1. 



*) B. bl. 11, 85, 95, 107, 172, 264. 



') B. bl. 19, 32, 37. 



