§ 13. Muntinghe's verleden. Waardeering doorRaffles en de üitgek. v. 1816. 27 



Zijne bescheidenheid vergeve mij dit onwillekeurig élan eener onuitwischbare 

 veneratie" l ). 



Met Van de Graaff, neemt vriend Boüsqüet levendig deel aan dien 

 strijd tusschen Oud- en Nieuw-Oost-Indie' , zooals men zich uitdrukt; tusschen 

 „het systema van de Ottomanische Porte" 11 en dat van „het Landelijk stelsel" : 

 het troetelkind, waarvoor deze Briefschrijvers in aanbidding zijn verzonken 2 ). 

 Het wordt voorgesteld , alsof men in dien strijd voet voor voet wint ; maar 

 keert de Generaal van het Landelijk stelsel , alias Van de Graaff , slechts een 

 paar maanden het den rug toe, dan blijken „de kwalijk gezinden", de in het 

 duister ivoelenden, nieuwe aanvallen te hebben gedaan, die alleen maar 

 beoogen „om hunne bijzondere doeleinden te bevorderen" 3 ). 



In den aanvang scheen het nog de vraag, wie als overwinnaar uit den 

 strijd zou treden. Zij , die zich in hunne vrijzinnigheid vooropgesteld hadden , 

 vroegen zich onwillekeurig af, wat hunne houding bij eene nederlaag zou 

 moeten worden. De oplossing was niet onbevredigend. Zich telkens herin- 

 nerende La Fontaine's ontrouwen hond , die , toen hij geen kans zag het 

 door rasgenooten aangevallen maal behouden naar den Meester te brengen, 

 in den root mee ging deelen — „Chacun d'eisx eut part au gateau" — 

 meenen ze ook, dat er in dit geval niets anders op zou zijn, dan om met de 

 wolven te gaan meê huilen 4 ). — Wie hen daarvoor behoedde was in de eerste 

 plaats Mr. Herman Warner Muntinghe 5 ). 



Ofschoon in 1773 te Amsterdam geboren, was Muntinghe's familie van § 13. 

 oude herkomst eene Groningsche , waar dan ook de Latijnsche school en de 

 Universiteit werden bezocht, terwijl hij er op 23 jarigen leeftijd in de beide 

 rechten promoveerde. Den 24 eu November 1827 overleed hij te Pekalongan op 

 54 jarigen leeftijd 6 ). Evenals ik te vergeefs naar eene waardeerende aan- 

 kondiging van zijn dood zocht, evenzeer zal de piëteitvolle bezoeker te ver- 

 geefs naar het kerkhof gaan, om bij de graf stede de herinneringen aan den 

 merkwaardigen man te verlevendigen. Het werd trouwens destijds maar goed 

 gevonden, dat hij het tijdelijke met het eeuwige had verwisseld. „Depuis 

 longtemps 1 ', schreef een betrekking van hem, namelijk J. C. Baud, „il avait 

 cessé d'être utile et était devenu nuisible en occupant une place, qui aurait 

 pu être mieux remplie" 7 ). Men moet het maar van zijne familie hebben. 



») Cybéle bl. 38. 



2 ) B. bl. 29, 87, 118, 132, 145. 



3 ) B. bl. 28, 173. 



4 ) B. bl. 29, 93, 132. — De fabel vindt men o. a. in Pierre Janet's uitgave (1854), 8 e boek, 

 dl. n, de 7«. 



8 ) B. bl. 88. 



6 ) Zie Van der Lith's Encyclopedie en de Levensschets in Ind. G-en. 2 e jaarg. (1855), bl. 165. 

 In Mjjer's Baud staat ten onrechte op bl. 284, dat hij met den aanvang van 1828 gestorven is. 



7 ) D° 31 Augustus 1827 aan Comm. Gen. Du Bus in Mijer's Baud bl. 286. 



