46 Ontevredenheid der Regeering op Engelhard en Van Middelkoop. 



gevolge zijner welwillende aanneming, te magtigen . . . om zich naar Amboina 

 te begeven, en aldaar zoodanige magt uit te oefenen, als Commissarissen- 

 Generaal, daar tegenwoordig zijnde, zouden kunnen uitoefenen , en bijzonderlijk 

 om óf de regering (desgeraden vindende) zelve geheel op zich te nemen, óf 

 die door de Commissarissen zich daar bevindende naar zijne bevelen te doen 

 voeren, óf in hunne plaats zoodanige andere persoon of personen tot beleid 

 der zaken , hetzij te Amboina of elders te benoemen en aan te stellen , als hij , 

 Commissaris-Generaal, zal bevinden te behooren. 



„Ten tweede enz. 



„ Ten derde. Om den Schout-bij-nacht , Commissaris-G-eneraal te verzoeken , 

 met zich van Soerabaija mede te nemen den heer Hulpt van Hoorn, om daar- 

 van zoodanig emploij te maken, als hij zal bevinden dienstig te zijn, en den- 

 zelven tevens te verzoeken de noodige maatregelen te nemen om den Heere 

 Neus, thans zich op Ternate bevindende, ten spoedigste naar Amboina te doen 

 terugkeeren , om ook van hem , als met de Inlanders en Inlandsche zeden bekend , 

 het noodige gebruik te maken." 



Tegelijkertijd werd van deze beslissingen bij ondervolgenden brief aan de 

 Moluksche commissarissen kennis gegeven : 



„De ongunstige tijdingen, welke wij door U en langs andere wegen nopens 

 de gesteldheid in de Molukken ontvangen hebben, en de onvolledige en ondoel- 

 matige maatregelen door U, zoo het schijnt, tot opsporing der oorzaken en 

 het voorkomen der gevolgen van de U reeds voor lang bekende ontevredenheid 

 bij de ingezetenen genomen , noodzaken ons tot krachtige voorzieningen. 



„Wij hebben deswegens onzen ambtgenoot , den Schout-bij-Nacht en Com- 

 missaris-Generaal Buijskes verzocht en gecommitteerd om zich in persoon naar 

 Amboina te begeven , en aldaar uit te oefenen al het souverein gezag uit onzen 

 naam, hetwelk wij, tegenwoordig zijnde, zouden kunnen doen. * 



„Wij gelasten U derhalve denzelven als zoodanig te respecteeren, en zijne 

 bevelen te gehoorzamen.'' 



Terwijl alzoo Buijskes zich voor de Molukken opmaakte, ontving de 

 Regeering berichten van den op bl. 44 vermelden commissaris Mackenzie en 

 van zekeren heer Levet uit de opgestane streken , die nog nader haar de 

 overtuiging gaven , dat de Commissarissen geenszins plichtmatig hadden ge- 

 handeld. Den 28 en Juni 1817 hielden de heeren Elout en Van der Capellen 

 dientengevolge opnieuw eene vergadering , waarin zij alsnog het volgend 

 schrijven aan schout-bij -nacht Buijskes vaststelden: 



„Het schijnt zeker, dat men van de zijde der Nederlandsche ambtenaren 

 niet heeft op het oog gehouden de noodige zachtheid jegens de Inlanders , vooral 

 de Christenen , en dat men hen behandeld heeft op eene wijze , die met hunne 

 begrippen en vooroordeelen streed, en dat eene juist tegengestelde behandeling 

 als gehouden is, had behooren gehouden te worden om rust te bewaren. 



