§ 20. Engelhard in 1819 als Raad van Indië voorbijgegaan. 49 



kennen te geven hunne weinige tevredenheid over de wijze, waarop zij in de 

 hun aanbetrouwde commissie zijn werkzaam geweest; 



„dat Commissarissen-Generaal bijzonderlijk den gewezen Commissaris en 

 Gouverneur Van Middelkoop hun stellig ongenoegen moeten te kennen geven 

 over het gedrag jegens zijn mede-commissaris gehouden , over de overschrij- 

 ding der palen van zijn gezag, en over de ongepaste en ondoordachte maat- 

 regelen door hem genomen." 



Alzoo was Engelhard's crediet, om de woorden van Van de G-raaff te 

 gebruiken, zeer gedaald, ja vernietigd 1 ). Belanghebbende zou het spoedig tot 

 zijne groote teleurstelling ondervinden ; toen toch eenige maanden later de Raad 

 van Indië werd ingesteld , zag Engelhard zich bij de benoeming der leden 

 voorbijgegaan. Hij meende, „zonder verwaand te zijn' 1 , vóór iemand anders 

 aanspraak op een zetel te hebben, schreef hij nog den 15 en Februari 1821 

 aan den heer Elout in Holland, „zoo uit hoofde van mijn langdurig ver- 

 blijf in Indië, als inzonderheid mijne onder het Engelsen bestuur gehouden 

 conduite en gedane opofferingen , mitsgaders het vervullen van mijne pligten 

 in de dienst van Zijne Majesteit den Koning in den aanvang van de regering 

 van Commissarissen-Generaal en de overname van de Molukken uit handen 

 der Engelschen 11 . Hij gevoelde zich dus geheel onschuldig en had dien- 

 tengevolge ook niet tot 1821 gewacht met zich te beklagen. Want reeds 

 dadelijk bij het uitkomen der benoeming in 1819 wendde hij zich tot den 

 heer Elout te Batavia; deze zou geantwoord hebben, dat, zoo er al bij de 

 Regeering zelve geene bezwaren tegen de benoeming bestonden, de aanstel- 

 lingen tot raad van Indië , volgens het Regeerings-Reglement , slechts konden 

 plaats vinden , onder 's Konings nadere goedkeuring , en de Regeering niet 

 wist, welken indruk de ongelukkige gebeurtenissen in de Molukken op Zijne 

 Majesteit gemaakt hadden, „naardien die gebeurtenissen door berigten van 

 de zijde der Engelschen eene groote sensatie in Nederland hadden verwekt". 

 De Commissaris-Generaal had Engelhard echter tevens aangeraden den Koning 

 eene memorie aan te bieden, ten einde Z.M. voor eene volgende gelegenheid 

 gunstig te stemmen; maar (altijd volgens belanghebbendes eigen mede- 

 deelingen) de kracht voor het samenstellen van zulk eene verdediging had 

 hem ontbroken wegens de ergernis , en daaruit gevolgde ziekte , die hem de 

 passeering veroorzaakte, „voornamelijk dan, wanneer ik op mijne brave vrouw, 

 die met haar gansche hart in mijn lot deelde, nederzag 11 . Sinds werd hij in 

 zijn stilzwijgen versterkt, eensdeels doordien hij aan de oprechtheid der Indi- 

 sche regeering twijfelde , daar er nog wel andere gelegenheden tot plaatsing 

 zich hadden opgedaan, als o. a. „de zaken en omstandigheden van en met 

 het Palembangsche hof, die als op den voorgrond stonden 11 ; ten anderen, 



i) B. bl. 19, 89. 



