62 § 24. Veeckens' lafhartig gedrag onder Gouv. Gen. Janssens. 



jongere broeder van een bijzonder gewaardeerd algemeenen secretaris , die zich 

 enkel Veeckens noemde. Tegenstander van de nieuwe richting, dreigt hij een 

 gevaarlijk persoon te worden , toen hij in 1820 aan zijn voornemen gevolg gaf, 

 om met „vermogen 1 ' naar het vaderland terug te keeren *). Van de Graaep, 

 schoon zelf geen best financier, wist er toch alles van, wat in Holland het 

 geld beteekende. Aan den heer Verschuir wordt daarom bij tijds een boekje 

 over vriend Lambertus open gedaan en den zwager o. a. verteld , hoe schan- 

 dalig hij het tijdens gouverneur-generaal Janssens had laten liggen, in de 

 maanden toen de Engelschen Java vermeesterden. Veeckens was er van door- 

 gegaan, en Van de Graafp memoreert den sanglanten brief, dien Janssens 

 hem daarop schreef, te weten : 



Samarang, den 2 September 1811. 



Ik heb met verontwaardiging Uw vorig schrijven te Samarang den 30 Augustus jl. 

 ontvangen. 



Indien 's Lands kassen , indien die van weduwen en weezen verloren gaan , zoo is 

 zulks aan Uwe lafhartigheid, ongehoorzaamheid en misdadig gedrag alleenlijk te wijten. 



Gij hebt geen vriend! Nimmer trof men iemand, die U niet haatte en verachtte! 

 Ik ondervond helaas te laat, dat men U regt deed, door U te verfoeijen. Uw brave 

 broeder voldoet met ijver aan zijne verpligtingen ; hij zal in een gerust geweten zijne 

 belooning vinden ; maar het zal hem altoos een pijnlijk gevoel zijn , eenen onwaardigen 

 broeder, als Gij zijt, te bezitten. — Dat Gij losbandige soldaten en roovers vreest, dit 

 duid ik U niet ten kwade ; maar Gij wist , dat er een honderdtal officieren achter U 

 waren en dus hadt Gij, tegen Uwen eed en pligt aan, U aan Uwen post niet moeten 

 onttrekken, maar Gij hadt in de nabuurschap van deze officieren behooren te blijven. 



Mijn pligt riep mij herwaarts om de ressources, die er nog zijn, bijeen te brengen. 

 Gij hadt zulks in Uwen kring moeten doen en de Inlandsche hoofden waren zeker 

 getrouw gebleven. 



Men zag als het grootste onheil aan om ondergeschikt aan U te zijn ; het is mede 

 een ramp U tot ondergeschikte te hebben. 



Janssens. 



Men zou zeggen, dat zoo iemand voor goed is vernietigd; maar Veeckens 

 was, naar het schijnt, een bijzonder bekwaam, ook scherpzinnig man 2 ), en 

 bij het gemis aan geschikte menschen , moesten Commissarissen-Generaal wel 

 wat door de vingers zien. Zoo wist hij zich weer in genade door het Gou- 

 vernement te doen aannemen. Over zijn vertrek in 1820 naar Europa verkeerde 

 men algemeen in vreugde , doch het had de schaduwzijde , dat hij nu het landelijk 

 stelsel , waarvan Veeckens een tegenstander was , in Holland zou verdacht maken. 

 Geloof er echter niets van, schrijft Van de Graaep waarschuwend naar Holland; 

 want hij is evenmin op de hoogte als de Engelharde , de Van den Bosch 1 , 



*) Het zou wel zeven millioen hebben bedragen; toen zijn zoon, die o.a. te Nijmegen heeft gewoond, 

 in hoogen ouderdom overleed, zou het geslonken zijn tot drie ton. 



2 ) Dat hij de Palembangsche rampen heeft voorzien, blijkt uit B. bl. 79. 



