68 § 27. Vereering door Bousquet , Meylan e. m. a. voor Van de Graaff. 



Het wekt een aangenamen indruk te zien , hoezeer deze vriendschappelijke 

 verhoudingen ten einde toe zijn blijven bestaan. Wolken, die dreigden op te 

 komen x ), verdwenen wel rasch in de zon van Bousquet's warm gemoed. „Het 

 spijt mij", leest men in een der laatste brieven, waarin deze andermaal Van de 

 Graaff's hulp inroept voor het samenstellen van een lastig stuk, „dat. terwijl 

 gij niet wel zijt en rust behoeft, ik u nog moet komen plagen; dan het is 

 zoo moeijelijk om zoo eensklaps hiermede uit te scheiden , als men daar eens 

 aan gewend is, en men hoopt steeds dat het geen kwaad doen zal" 2 ). — 

 En Van de Graaff bleek altijd bereid den vriend te helpen met de ver 

 zorging, gelijk ook De Kock over de door dezen ontworpen stukken spreekt, 

 van de papieren kinderen, „echte" en „bastaarden" 3 ). 

 § 27. Bij den vriendschapsband, die in de Brieven aan den dag treedt, treft 



tevens de v er eer ing , die de schrijvers voor Van de Graaff gevoelen. 



„Gij hebt, mijn vriend", schrijft reeds Bousquet dd. 27 April 1817, 

 destijds secretaris van den raad van Financiën , over een door Van de Graaff 

 aan dien Raad gezonden stuk, aan den destijds op Kampong Melaijoe 

 wonende 4 ), „reeds zooveel gelukkige proeven van kindermaken gegeven, 

 dat ik niet weet, hoe of gij het minst ongerust kunt zijn omtrent het 

 onthaal, dat de een of ander van uw kroost in de waereld, bij deszelfs 

 verschijning, zal ontvangen. Het Residentje, wel is waar, zal wel eenigzints 

 gelijken aan dien zoon van Jupiter , die , nog in de wieg liggende , door twee 

 verschrikkelijke slangen wierd aangetast , maar ook , 't was Hercules , die ze 

 beide met zijne handjes worgde. En zoo hij groeijen mag .... a bas les monstres ! 



„Ik zal den jonggeborene , dien ik zoo op het oogenblik ontvang , naar zijn 

 rang en staat behandelen , en zoo spoedig mogelijk aan het Heilig Sacrement 

 aanbieden. Gij behoeft aan mijne zorg voor hem, die mij, zoo als al wat van 

 u komt, lief en dierbaar is, niet te twijfelen. 



„Hoe gaarne ik UEd. morgen zag, indien niets pressants u beneden mogt 

 roepen, kunt gij gerust boven blijven. Er is niets van groot aanbelang te 

 verhandelen. Daar ik ondertusschen zoo gaarne uw gevoelen weet op sommige 

 extensiën, die mij gedemandeerd worden, zijt zoo goed, om beide de nevens- 

 gaande stukken eens te resumeren , en er het noodige aan te veranderen , om 

 er een goed fatsoen aan te geven. Bi ben met de zaak van de Wagens en de 

 Praauwen Pappangs dikwijls verlegen geweest , en heb , bij het aanvoeren 

 van het een of ander , dat mij voorkwam gezegd te kunnen of moeten worden , 

 steeds getracht de vraag te ontduiken, die ik mij verbeeld, dat mij door den 



J) B. bl. 57, 143—144, 167, 205-206. 

 *) B. N° s 186—188. 



3) B. bl. 56, 128. — Zie ook de volgende §. 



4 ) B. bl. 16. Het landbuis Kampong Melaijoe was het voormalig buitenverblijf geweest 

 van den Gouverneur Generaal Alting (B. bl. 16). Gedurende den laatsten tijd van Daendels' 

 verblijf op Java (1811) bracht deze landvoogd er ook verscheidene dagen door. 



