§ 31. Het gebrekkige der begrooting van 1819 en van volgende jaren. 79 



ieder lid , indien hij acht uren op een dag werkte , nog tijd te kort zoude 

 komen?" Dringend verzocht hij Van de Graaff, die met C. C. G. G. op reis 

 was gegaan, om dezen dan toch in Gods naam goed in te lichten '). 



Het jaar 1818 liep ten einde, toen het bleek, dat de Raad in zijne 

 manier van werken op den verkeerden weg was, zoodat dd. 21 November 



1818 de Regeering gelastte, dat dan nu maar de begrootingen van 1818 en 



1819 gezameulijk bewerkt moestea wordea 2 ). „Ik zink weg", jammert 

 Bousquet , „wanneer ik dat werk van de begrootingen beschouw". De stomheid 

 der residenten en de inzending van „onvolmaakte en onvolledige stukken" voerden 

 hem tot wanhoop. . . Daar hadden ze waarachtig maandelijksche uitgaven voor 

 jaarlijksche aangezien, en vergeten gansche etablissementen! Zeg het toch, 

 drong hij bij Van de Graaff aan , den Gouv.-Gen. , opdat hij wete , dat het 

 me onmogelijk is ijzer met handen te breken :i ). De Landvoogd liet zich door 

 Bousquet als secretaris inlichten, en toornde op de „wederspannigen" 4 ). Het 

 mocht niet baten. Marine, Oorlog, Residenten vreesden „geene bliksems". De 

 administratieve chef van Marine, J. F. Overbeek, zond zelfs met een brutalen brief 

 „den geheelen boel" , waarop aanmerkingen waren gevallen , terug , onder mede- 

 deeling, dat hij er verder voor bedankte en een anderen post verlangde! De 

 Landvoogd, in plaats van de zaak in handen te nemen, haar hoog te houden , 

 werd er slechts neerslachtig onder en herplaatste zoowaar den insolenten 

 Marine-man, als lid van den Raad van Justitie! Maar dit is nu waarachtig 

 de spijgaten uitgeloopen, roept Bousquet uit ; onder Daendels had hij misschien 

 al gehangen, of zijn paspoort naar de tinmijnen van Banka gekregen. 5 ) 



Eindelijk zag men in, dat de tijd ontbrak om tegelijkertijd de begroo- 

 tingen voor 1818 en 1819 samen te stellen, zoodat de Regeering in October 

 1819 besliste, dat van de begrooting voor 1818 maar afgezien moest worden 6 ). 



Tntusschen had de Raad medio 1819 de begrooting voor dat jaar aan de § 31. 

 Regeering gezonden 7 ). Met de oppervlakkigheid, de behandeling dier zaken 

 destijds eigen, waren èn Landvoogd, èn Van de Graaff er bijzonder inge- 

 nomen mede s ); maar wat ook ten slotte afkwam, de begrooting niet. In den 

 amusanten stijl van Bousquet, schrijft deze aan Van de Graaff, dat men 

 dagelijks naar „de wet van Sinaï" uitkeek, „als de Joden naar den Messias" 9 ). 

 Dat was in Augustus. Eerst echter in October 1819 werd ze vastgesteld x °). 



i) B. bl. 31. 

 2 ) Louw dl. n bl. 589. 

 8 ) B. Bl. 46 en 55. 

 *) B. bl. 47. 



") B. bl. 48, 49, 50, 51, 93 noot 4. 

 8) Louw dl. II bl. 589. 

 ") B. bl. 51—52, 53—54. 

 8 ) B. bl. 54, 55, 56. 

 ») B. bl. 56. 

 10) B. bl. 55 noot 1. 



