§ 83. bousquet's ergernis over den gang van zaken. 81 



gegrond oordeel, terwijl het zijne enkel is „eene theoretische beschouwing" '). 



Begrootingen met batige saldo's leiden allicht tot uitzetting van de 

 onkosten , vooral in een staat van zaken , waarbij inderdaad aan véél behoeften 

 bestond ; maar daar deze begrootingen steeds een te gunstig beeld van de 

 werkelijkheid gaven , groef de Regeering zich al dieper en dieper in den 

 zinkput van tekorten. 



Veeckens , Bauer , Muntinghe , om geene andere namen te noemen , zagen 

 dit gevaar vroeger of later in ; Bousquet ook , zelfs zóó , dat hij geene woorden 

 sterk genoeg kon vinden om zijne beduchtheid voor de toekomst uit te 

 drukken. Het is voor hem „eene onwrikbare waarheid", dat een der eerste 

 zorgen behoort te zijn, schrijft hij in 1819, dat men nooit stagnatie zal hebben 

 in de uitgaven. Hij beeft dientengevolge voor de werkelijkheid , welke 

 allerlei voorzieningen vordert ; hij vermaant dringend , dat men zich toch 

 houde aan de door de begrootingen gestelde palen , waarbuiten men om lief 

 noch leed moet gaan ; hij kan er 's nachts niet van slapen , wijl men Gods 

 water maar over Gods land laat loopen. De Hemel verhoede het kwaad ! is zijne 

 verzuchting. Hoe „de boel" nog zal terecht komen, verklaart hij niet te weten. 

 In Gods naam , mijn vriend ! — roept hij Van de Graafp toe - - sterk toch 

 den Gouv.-Gen. in zijn besluit , om de zuinigheid te betrachten ; men loopt op 

 vuur, verborgen onder bedrieg elijke asch; dat den Landvoogd toch de oogen 

 openga ; dat hij zich niet laat misleiden door drogredenen ; dat hij de Grieken 

 vreeze! En ruim een jaar later, bevangt hem „eene koude rilling" als hij over 

 dien staat van zaken nadenkt. 2 ) Maar toch tegelijkertijd, dat hij in 1819 zóó 

 schrijft , antwoordt hij instemmend op een brief van Van de Graapf , als 

 deze beweert, dat men „te onpas de alarmklok heeft geluid, en het gebrek 

 aan geld niet zoo groot is als men het den Gouverneur-Generaal welligt heeft 

 voorgesteld"; ja, een jaar later schrijft hij geheel in den geest van Van de 

 Graaff, aan hem, dat men zich niet noodeloos moet gaan verontrusten en 

 bang worden voor spoken; dat men het werk der begrootingen niet moet 

 opvatten in den geest van Tul Uilenspiegel" 3 ). — Men kan zich wel voor- 

 stellen , dat zoo iemand niet den invloed uitoefende , waarop hij , na de eerste 

 bij hem opwellende gedachten , zou recht hebben. 



De indruk, dien ik van Bousquet en zijne werkzaamheid heb gekregen, is § 33. 

 deze. Een door en door oprecht, een verstandig en ook een geestvol man; 

 geen dogmatische doordrijver; evenmin echter bij machte verderfelijk werkende 

 bureau-organisatiën en manieren te breken , die hij geheel terecht veroordeelde ; 

 ook niet in staat de toeneming van den achterstand te bezweren. 



') B. bl. 36 en 54—55. 

 "■) B. bl. 65, 66, 67, 142. 

 3) B. bl. 67 en 145. 



