106 § 42. Van de G-raaff's Molüksche reis van 1820. 



de teruggaaf van de onwettig genoten sommen bevolen; bovendien werd Van 

 Pbehn buiten Java gebannen ; Winter kreeg vergunning zich te Semarang te 

 vestigen J ). 



Het gewestelijk gezag in de Vorstenlanden had , naar Meylan opmerkte , door 

 het proces een ernstigen knak gekregen 2 ); er waren er , die over de brouhaha bij 

 's Regeerings handhaving der deugdzaamheid bedenkelijk het hoofd schudden. Zoo 

 Van Lawick, gelijk hij nog in eene memorie van 1826 herinnerde 3 ); zoo de 

 fiskaal, later lid, van den raad van Justitie te Semarang Mr. Beseer 4 ), die 

 dd. 10 December 1820 van Semarang aan Van de G-ra aff schreef :,, De uitslag 

 van het proces van den heer Van Prehn is u zeker al bekend ; hij wordt hier 

 algemeen minder schuldig beschouwd , dan waarvoor hij bij sententie is ver- 

 klaard , en om de waarheid te zeggen , regterlijk bewijs is er ten processe weinig 

 voorhanden ; hij wordt hier nog algemeener beklaagd om de schandelijke wijze , 

 waarop de President zich tegen hem heeft gedragen , hebbende hij geene 

 gelegenheid laten voorbijgaan om hem te beleedigen , te vernederen en om op 

 zijne medeleden invloed te krijgen , door alle de antwoorden van Van Prehn 

 te verwerpen voor leugenachtig , verdicht , onverstaanbaar , en wat niet al 

 meer uit te maken; de goede Maurisse is regt geschikt voor een bloedregter; 

 jammer dat zulke raden niet meer bestaan ; hij zou fortuin maken. Hij kon 

 zijne vooringenomenheid tegen den gedaagde niet verbergen, en de uitslag 

 was voor niemand een raadsel meer toen men den President had gadegeslagen. 

 Hij heeft de verwenschingen van geheel Samarang medegekregen. Hetgeen ik 

 u hiervan gezegd heb , is geen geheim , en het ware te wenschen , dat iemand 

 van meer klem dan ik den Gouverneur van deze handelwijze een getrouw 

 verslag kon geven. Men zegt, dat Van Prehn, toen Maurisse door Daendels 

 de kolonie werd ontzegd , hem naar boord heeft gebragt ; ik ijs er van , 

 wanneer ik bedenk, dat het mogelijk is, dat een vader des huisgezins aan 

 lage wraakzucht is opgeofferd.'-' 



Mogelijk waren het allemaal praatjes , waaraan Mr. Besier te > zeer wilde 

 gelooven. 

 § 42. Nahuijs heeft van het resultaat zijner bemoeiingen te Solo breedvoerig 



mededeeling gedaan in zijne Herinneringen 5 ). Uit de benoeming tot waar- 

 nemend resident aldaar blijkt voldoende, dat de indruk, dien de Land- 

 voogd van het bezoek aan Djocjo had gekregen , niet ongunstig was 



') Zie o. a. bl. 325 dl. L der Bijdr. Konink. Inst. (1899) in het artikel van den heer Rouffaer : 

 „Een brutaal plagiaat^. Het plagiaat loopt over een ongepubliceerd stuk, waarop men evenzeer eene 

 inlichtende aanteekening had kunnen stellen, ter waarschuwing voor raadplegers van het archief. 



2 ) B. bl. 256. 



3 ) Dipanegara bl. 385 ; ov. 99. 



4 ) Verg. noot 3, B. bl. 258, verbeterd hierna in § 44 bl. 118 noot 1. 

 s ) Van 1858. Zie aldaar bl. 117 vv. 



