108 § 43. Van de Graaff benoemd tot lid van den Raad van Indië. 



college door de Indische regeering , d. w. z. den Gouv.-Gen. in Rade , aangevuld , 

 onder 's Konings nadere bekrachtiging. 



Het schijnt in de lucht gezeten te hebben, dat de Koning zijne keuze 

 zou hebben doen vallen op het lid der Directie van Financiën, den heer 

 Van Panhüijs, iemand van familie en oud-lid der Staten-Generaal , hetgeen 

 hem zeker aanzien gaf 1 ). Hij wordt ons geschetst als een goed, hupsch man, 

 „zeer gecultiveerd", „zeer knap", althans in zijn tijd; ook had hij een slag 

 van den dichter beet 2 ). Van de Graaff , met den arendsblik van fortuinmakenden 

 voor opkomende tijdgenooten, voorspelde nog in Januari 1820, dat Van Panhüijs — 

 „daar hij toch eenmaal gedecoreerd is en lid van de Staten-Generaal is geweest — 

 wel vroeger dan anderen eene zalige rustplaats vinden (zou) in Rade van 

 Indië". De overijverige dienaar hield anders niet van den man , die „zich zeker 

 in Indië niet dood zou werken" ; ook werd over de mate zijner kennis twijfel 

 uitgesproken 3 ). Wat de deur dicht deed , de ex- volksvertegenwoordiger kon 

 zich „niet op de vriendschap en hoogachting van eenen V. d. C. beroemen" 4 ). 



Op Batavia, en ook wel daarbuiten, wist men, hoe het met de verhou- 

 dingen gesteld was : „eene menigte onrustige bewegingen onder de Europesche 

 bewoners dezer plaats", ontstond er, schreef men van daar 5 ). In eene 

 Engelsche maatschappij had men allicht tot weddingschappen gekomen over 

 de vraag, wie den prijs zou halen, Van Panhüijs of Van de Graaff: 

 voor dezen sprak de onderscheiding, waarin hij bij den Landvoogd stond, 

 voor genen het Chapitre des considérations 6 ). Het publiek scheen het te houden 

 met den hupschen Van Panhüys, misschien wel omdat het altijd Van de 

 Graaff wat begon te vervelen 7 ): doch daar daalt edele Van der Capellen 

 als „weldoend genie" uit den hooge 8 ), zet zich in den Raad van Indië neder, 

 en decreteert: ter zijde stelling van alle personeele consideratiën uit vroegere 

 betrekkingen of andere oorzaken ontleend! Dit kon evenzeer eene waarschuwing 

 inhouden tegen de keuze van den een als tegen die van den ander ; maar men 

 begreep heel wel de bedoeling, en zoo luidde het besluit dd. 24 .Mei 1820: 



„De Gouverneur-Generaal geeft te kennen , dat krachtens art. 6 van het 

 Reglement op het beleid der Regering tot het vervullen eener open vallende 

 raadsplaats , uiterlijk een maand daarna bij voorraad een geschikt persoon 

 moet worden benoemd en aangesteld , onder des Konings nadere goedkeuring ; 



„Dat de Gouverneur-Generaal daarom in bedenking geeft, om de te doene 



') B. bl. 62, 87. 



2 ) B. bl. 62, 63, 81. 



s ) B. bl. 91, 94. 



4 j B. bl. 63. 



r ') B. bl. 111 N°. 62. 



8 ) B. bl. 117. 



') B. bl. 110. 



s ) B. bl. 112. 



