§ 44. Van de Graaff's gemts aan opgeruimdheid. 111 



1 Februari 1823 hem, overeenkomstig zijn verlangen '), „als f ungeerend hoofd- 

 inspecteur van financiën" ontsloeg. Doch ook gedurende het tijdelijk inspecteurs- 

 schap had zich niemand tot de hoogheid dezer positie kunnen opwerken. Van 

 Haak, Domis, Meylan, deze drie onder Van de Graaff dienende inspecteurs, 

 door en door eerlijke mannen , wat zeg ik, in heel Indië, niemand anders dan 

 zij , onder de voor de positie in aanmerking komenden voldoende betrouwbaar 2 ) , 

 zij , zelfs de als uitmuntend geschetste Meylan , schenen ook na dien tijd niet 

 de personen, waardig om tot hoofdinspecteur geroepen te worden. Gelijk 

 Bousquet het aangaf, de inspectie viel zoowaar met Van de Graaff als 

 hoofdinspecteur. Van Haak werd resident van Djapara , Domis van Semarang , 

 Meylan lid van den raad van Financiën. — Aldus had men tevens bezuinigd. 



Het menigvuldige der werkzaamheden behoefde echter eene blijde stem- § 44. 

 ming over den voorspoed in de loopbaan , over het groote vertrouwen , dat 

 Van de Graaff in toenemende mate genoot, over de snelle vermeerdering 

 der inkomsten niet uit te sluiten ; het scheen echter dat Onze Lieve Heer te 

 vergeefs over dit Zondagskind van het ambtelijk fortuin zijne gaven verbreidde. 



We zullen ons herinneren, dat Commissarissen-Generaal hem reeds in 

 1817 , als een bewijs hunner tevredenheid , van raad van Financiën tot 

 adjunct-inspecteur-generaal voor Java hadden bevorderd. De wijze, waarop hij 

 raad van Financiën was geworden, noemde hijzelf „niet dan zeer vleijend" 3 ); 

 op de groote reis met Elout en Van der Capellen over Java , ontving hij 

 niet dan „openlijke blijken van onderscheiding", „de vleijendste bewijzen" van 

 de tevredenheid der Regeering , welke hij erkende , niet te hebben mogen 

 verwachten 4 ). Het adjunct-inspecteur-generaalschap , verklaarde hij evenzeer 

 buiten zijne verwachting te vallen wegens zijne „weinige kennis van de 

 landstalen en honderd andere consideratiën". Weinige: „geene" zou ook 

 goed geweest zijn voor het jaar 1818. De betrekking, luidde het mede, 

 achtte hij zóó gewichtig, dat hij er aan twijfelde, zich „ooit met eer" 

 daarvan te kunnen kwijten. Maar ook dadelijk doemen de schaduwzijden op ; 

 want met zijn chef stond hij in alles gelijk, behalve in titel en bezoldiging \ 

 leest men onderstreept, en van zijne familie moest hij nu gescheiden leven, 

 van dezelfde familie , die al heel spoedig toch voor goed Indië verliet 4 ). — 

 Al die eerste tijden waren „zóó vol kommer" , zoo vol rampen , dat hij ver- 

 verzocht -er maar over te zwijgen, ten einde geene wonden open te rijten 5 ). 

 We zijn tot 1820 genaderd; Van de Graaff is nu hoofdinspecteur en wel over 

 geheel Indië. Andermaal verklaarde hij , dat „opregt gesproken" de belangrijk- 



i) k bl. 192. 

 2 ) B. bl. 86. 

 8) B. bl. 15. 

 4 ) B. bl. 17. 

 B ) B. bl. 84, 85. 



