§ 44. Van de Graaff steunt zijne broeders. 115 



reis wagen 1 ' moeten aanschaffen ; al dat reizen en trekken is kostbaar; bij mijne 

 inspectiën heb ik telkens achteruit geteerd. i ) De heer Van der Capellen , begaan 

 met het ongelukkig lot van den tot raadslid in het hoogste regeeringscollege 

 bevorderde, drukte in April 1821 aan broeder Sebastiaan van de Graaff 

 den wensch uit, dat hij, Gouv.-Gen. , in staat mocht zijn, iets v oor Mr. Henri 

 te doen! En Mr. Sebastiaan antwoordde daarop veelbeteekenend : „dat de 

 traktementen van onderscheidene hooge en ook lage ambtenaren niet steeds 

 geëvenredigd waren aan hunne werkzaamheden, en dat de bankendrukkers 

 of de vijfde wielen aan de rijtuigen somwijlen meerdere voordeelen genoten, 

 dan zij , die zich af sloofden voor het welzijn van den Staat". Sebastiaan 

 vroeg zijn broeder, of hij zoowat in zijn geest had geantwoord! 2 ) De goede 

 landvoogd ging echter niet op den wenk in , zoodat broer Henri met het 

 peulschilletje van f 2400 moest tevreden blijven. ,,Ik leef zeer stil" , luidde 

 het nog in 1823 ontmoedigend, „maak weinig verteringen, en betaal zoo veel 

 ik kan de schulden, die ik hier heb moeten maken", staat er onderlijnd 3 ). 



Natuurlijk, dat niemand dezen geldelijken staat zoo onaangenaam vond als 

 heer Van de Graaff zelf. Het gemis aan „een independent fortuin" , zooals hij 

 zich herhaaldelijk uitdrukte , was niet alleen weinig troostrijk voor de toekomst 

 zijner famielje, doch het belemmerde hem tevens, om zich naar Holland te 

 begeven , ten einde daar te gaan verkondigen , wat de ware koloniale leer 

 was en dat er zoovele tegenstanders intriganten en lasteraars waren; zeker, 

 het heette „laster" als men het ongeluk had te vermeenen, dat de Indische 

 schatkist platzak was ! 4 ) 



Terwijl Van de Graaff met zorgvolle liefde voor zijn vele kosten ver- 

 eischend gezin in Holland het noodige trachtte te verrichten, vorderden ook 

 nu en dan de bloedverwanten in Indië zijne hulp, hetzij om ze vooruit te 

 brengen , hetzij om ze geldelijk te steunen. Zijne beide broeders waren er al 

 heel spoedig boven op , al ging het dan ook met den jongste niet zóó snel , als Van 

 de Graaff wel wenschte. Sebastiaan was dadelijk lid van het Hooggerechtshof , 

 daarna lid van den Uaad van Financiën geworden 5 ), en verheugde zich weldra 

 in een wit voetje aan het Buitenzorgsche hof fi ). De jongste, Frits, moest zich 

 weliswaar eerst behelpen met een bescheiden controleurs baantje op Banda, doch 

 werd daarna lid van den raad van Justitie te Soerabaja, en vervolgens resident 

 van Banjoewangi , toen hij reeds den 9 en Februari 1826 in den ouderdom van 

 44 jaren te Pasoeroean overleed, ten gevolge van hevige koortsen, „door 



!) B. bl. 190, 192. 



2 ) B. bl. 165. 



3 ) B. bl. 192. 



4 ) B. bl. 114, 192, 212, 213, 214, 224, 265, 267. 



5 ) Zie hiervoren noot 5 bl. 13 en B. bl. 215. 

 ü ) B. N°. 97. 



