§ 56. Verwijtingen , die Muntinghe bij terugkomst uit Nederland kreeg. 179 



terwijl, wanneer men eindelijk dit alles in Nederland ontdekken zal, liet te 

 laat zal zijn om aan eenig radicaal herstel te denken". „Het land wordt aan 

 de Handelmaatschappij opgeofferd 11 . De stilte des doods spreidde zich er over 

 heen; niemand meer durfde iets zeggen: alles „sluipt in het duister 11 en de 

 laatste der hervormingen was , volgens de bittere aanteekening , dat het woord 

 secreet door geheim werd vervangen ! . . . . ' ) Waar , vraagt hij zijn zwager , 

 blijft 'n heil aanbrengende Van Hogendorp, waar 'n welbespraakte Van 

 Alphen, waar 'n brave Janssens? Zij, die dan toch zooveel in Indië belang- 

 stelden! Maar ze worden misleid „door onvolledige en meestal verkeerde don- 

 nées en valsche renseignementen 11 ; beroofd zijn zij „van het ware gezigtspunt, 

 waaruit zij anders met hunne kennis de zaken dadelijk zouden beschouwen 11 2 ). 

 O, als ik een independent fortuin had en overvliegen kon.... 



Met Elout's fluweelen en pleitende pen mochten zoovele beschuldigingen 

 op waardige , correcte wijze ten slotte zijn wederlegd , voor de rechtbank der 

 geschiedenis , die aan geen tijd van beoordeeling zich gebonden behoeft te 

 achten, is het Van de Graaff geweest, die het gelijk aan zijne zijde heeft 



j^— ^M ■ j ,Li» ^*aa^n«Mi»i>iiawWMB^!a)i«"ICT«gl»MB«eiWOt ii > i i -J » &^ 1 rt i i W i l ilJ i l iiM »i^LiJMi i iii i » aMi» tïn'ii i r-J ii iTri i 'riii , M«ï i ii t g . » «ittaBi*» iM " ■» — u - . r.^— —a—a r l i l m' i m i uiHtn aii M B— ui BM 



gekregen. 



En wie nu had tot het in het leven roepen van dit verderf medegewerkt? 

 Die Muntinghe , die Muntinghe ! Was niet reeds door hem het verblijf in 

 Holland misbruikt, om er de menschen over Indië's financieelen toestand warm 

 te maken met erronneuse begrippen 3 )Z Was hij, de belangzuchtige , ook niet, 

 o comble! met dien even belangzuchtigen Baud 4 ), de ziel geweest van de 

 optimmering der Nederlandsche Handelmaatschappij ?! Maar de geërgerde Land- 

 voogd zou hem dat ten minste zeggen, zoodra hij maar voet aan Batavia's 

 wal durfde zetten, gelijk den 12 en Mei 1825 plaats vond. En zoo viel in de eerste 

 raadsvergadering van den 31 en d. a. v. , de Gouv. Gen. den boosdoener erover 

 aan. Muntinghe hield zich bij die remonstrantie bijzonder knap 5 ) ; maar 

 ook Van de Graaff gaf hem „in een belangrijk onderhoud 11 'zijn onge- 

 noegen te kennen. Te vergeefs antwoordde Muntinghe hem veelbeteekenend 

 waarschuwend. Van de Graaff verklaarde van zich niet „aan eenige conside- 

 ratie of aan eenigen invloed, van wien ook te bekreunen 1 ' bij het blijven 

 volgen van den eenmaal ingeslagen weg, dien hij voor den besten hield 6 ). Zoo 

 stond men in den Raad van nu af als twee partijen tegenover elkander en 

 Muntinghe moest het wel onaangenaam vinden, meende Van de Graaff, dat 

 de geëerde van voorheen in 's Lands raadzaal nu zoo weinig zijn zin kreeg 7 ). 



') B. bl. 223, 246, 265, 267, 269, 281. 



2 ) B. bl. 262, 269—270. 



3 ) B. bl. 215, 224. 



4 ) B. bl. 282. 



5 ) Verg. hiervóór bl. 33. 



6 ) B. bl. 249—250. 



7) B. bl. 250. 



