§ 58. De herziening van het muntstelsel. 183 



hoog, daar ze in de Engelsche bezittingen niet hooger zou zijn dan 5 a 6 

 pCt. ; doch onze commissaris in Vóór-Indië , de heer Van Braam , deelde van 

 daar aan C. C. G. G. mede, dat 10 a 12 pCt. was „de gewone alhier betaald 

 wordende interest". ') 



Het geld zou geleverd worden in goed gerande Nederlandsch-Indische 

 guldens en onderdeelen en daar men tot het juiste inzicht was gekomen, 

 dat het door Commissarissen-Generaal gewettigd muntstelsel van 14 Januari 

 1817 naar niets leek, zou men tegelijkertijd de specie in behoorlijke gehalte- 

 verhoudingen doen uitkomen. 



Reeds in September 1824 had Wappers Melis de noodzakelijkheid betoogd 

 eener herziening van het muntstelsel. Sinds was er bij besluit dd. 23 October 

 1824 eene commissie benoemd, bestaande uit De Kock als voorzitter, 

 Goldman, Wappers Melis, Meylan, De Vogel en Van de Graafp, om den 

 financieelen staat der kolonie te overwegen en in verband daarmede ook 

 voorstellen tot wijziging van het muntstelsel te doen 2 ). 



De grootere bekwaamheden van den laatste boven die der andere leden 

 was weer oorzaak, dat Van de Graaff er aanstonds den toon in aangaf en 

 generaal De Kock speciaal met hem te rade ging. „Ik zende UwEdG.", schreef 

 de Voorzitter aan zijn medelid, als een gevolg der eerste vergadering in de 

 Muntcommissie , „een kind dat alle Uwe inschikkelijkheid behoeft; ik heb op 

 het papier gebragt, hetgeen ik vermeende dat wij naar aanleiding onzer eerste 

 conferentie aan Zijne Excellentie den Gouverneur moeten zeggen , doch ik 

 verzoek UwEdG. dit stuk na te zien , te verbeteren en te veranderen , zoo als 

 UwEdG. goed zal vinden. Ik weet, dat onze denkbeelden de zelfde zijn ; ik heb 

 gaarne kort willen wezen in eene zaak, waarover reeds zoo veel is gezegd en 

 geschreven , maar ik hecht volstrekt niet aan mijne woorden." 



De Muntcommissie had tot nadere richtsnoer voor zijne werkzaamheden 

 ontvangen de resolutie van 3 December 1824, waarbij de Indische stand- 

 penning, de Indische ropij , verdeeld zou blijven in 30 Indische stuivers, 

 gelijk aan 24 Nederlandsclie. Het is wel jammer, dat de beslissing aldus viel; 

 vermoedelijk heeft men het gedaan, omdat de muntverordening van 1817 dat 

 nu eenmaal voorschreef. Op zichzelf genomen was het natuurlijk onverschillig 

 hoe men den nieuwen standpenning wilde verdeelen; wanneer men slechts het 

 gehalte , in vergelijking van den Nederlandschen gulden juist bepaalde , zoo- 

 mede de onderdeelen hunne juiste waarde gaf; nochtans bij de zwevende 

 ideeën, die destijds over een goed muntstelsel bestonden, leidde de afwijking 

 van de Nederlandsclie verordening noodeloos tot misverstanden. 



Wappers Melis en de met hem op dit stuk in dagelijksche aanraking 



J ) Zie hiervóór bl. 167 en 168; verder mijne verhandeling over Vóór-Indië in Bijdr. Kon. Inst. 

 v. d. T. L. en V.-kunde v. N.-L, 6 e Volgr. IX bl. 359 noot a, zoomede bl. 376 aldaar. 

 2 ) Louw, dl. II bl. 34; Utrechtsche Bijdragen van 1847, bl. 411—412. 



