§ 58. De Muntmissive dd. 7 Dec. 1824 van Wapp. Melis en Goldman. 185 



in de leer op dat gebied was. De stukken in de Bijdragen van 1861 hierover 

 zijn hoogst belangrijk; doch in de wijdloopigheid der uiteenzetting van Eloüt 

 over hetgeen men in Indië ten aanzien van het muntstelsel wilde , gaat toch 

 de kern verloren , die met een paar woorden voorgebracht kon worden , en 

 welke alleszins waardeering verdiende. Men was zeer zeker op den goeden 

 weg en met hetgeen daarna op last van het Opperbestuur telkens gedaan 

 en misdaan werd, heeft men alles verknoeid en Nederlandsch-Indië tot eene 

 bespotting van een gezond economisch beheer gemaakt. De bespotting ont- 

 aardde in eene ramp. 



Gelijk ik verhaalde, was de financieele commissie met het schrijven der 

 heeren Wappers Melis en Goldman dd. 7 December 1824 onbekend gebleven ; 

 haar werd eerst afschrift ervan gezonden bij missive van den Algemeenen 

 Secretaris dd. 28 December. 



De Commissie merkte de fout op en het zou nu aan de zaak ten goede 

 zijn gekomen , indien men het bij de eenvoudige mededeeling daarvan aan 

 den Landvoogd had gelaten; doch het ongeluk wilde, dat tevens in den 

 boezem der Commissie de vraag rees: wat doet het er eigenlijk toe of de 

 Javasche ropij al dan niet eene waarde heeft van 24 Nederlandsche stuivers? 

 En voor zoover men er zich over verstond, dat dit er inderdaad niet op aan- 

 kwam, rees tevens de vraag, of, wanneer men van die gelijkstelling afzag, 

 niet nog een ander gehalte dan was opgegeven, beter zou zijn? Er is geen 

 fataler dilemma voor eene autoriteit, die bij eene commissie te rade gaat, 

 dan dat men haar met afwijkende meeningen aan boord komt. Voor dien 

 strijd stelden de heeren den Gouv.-Gen. , door Zijne Excellentie de in den 

 boezem der Commissie gerezen meeningen aan te bevelen , te weten : 



a. óf dat men de opgegeven cijfers van 166 greinen, gelijk aan 224ff- 

 azen zou laten ; 



1). óf dat men die cijfers zou verbeteren door van de 224 te- maken 228 

 a 229 azen ; 



c. óf dat men er van maken zou 238 ; 



cl. óf dat men de ropij zou geven 240 azen. 



En nu had de Regeering maar te kiezen!! x ) Te vergeefs betoogde het 

 lid W. de Vogel in zijne nota van 7 Januari 1825 , dat de consequentie van 



l ) De Gouv.-G-en. gaf bij brieven van 11 en 16 Januari 1825 aan liet Ministerie van het 

 gebeurde kennis, speciaal ook wat de Commissie had bericht. „Zij meende", leest men aan- 

 gehaald in Bijdr. E. bl. 64 „dat die standpenning zou moeten houden een gewicht van 268f azen 

 en aan fijn zilver bevatten 240 azen troisch; zij verklaart nu de moeijelijkheid der zaak in te 

 zien en tevens, dat de meeningen niet tot eenstemmigheid hadden kunnen worden gebragt." 

 Volgt de opgave der verschillende meeningen. — Louw dl. II bl. 66 eene resumtie dier meeningen 



gevende, zegt: „ één lid was voor 240, de twee overige leden waren voor 240 azen ". 



Is hier soms aan eene verschrijving of drukfout te denken, want waarom anders niet terstond 

 gesproken van drie leden, die 240 voorstonden? 



