§ 61. Ontrouw van raden Soekoer en verbanning van Adimengolo. 193 



gekheden door telkens weg te loopen ' ) ; hij werd dan soms door zijne mama 

 teruggebracht. De Resident oordeelde echter, dat men het maar zoo hoog 

 niet moest opnemen „daar er geene vermoedens van kwade voornemens bestaan". 



Toen echter de opstand uitbrak , scheen de krankzinnigheid zoo erg niet 

 te zijn; want Soekoer liep compleet als een man, die wel wist wat hij deed, 

 naar Dipanegara over, dien wij ook al voor niet wijs hadden verklaard; ze 

 konden nu elkaar gezelschap houden 2 ). Maar men nam die buitensporigheid 

 bijzonder kwalijk aan heer Adimengolo, onder wiens opzicht Soekoer, over- 

 eenkomstig 's Residents voorstel, was gelaten. Of de autoriteiten het juist 

 'inzagen , zal wel nooit aan den dag treden ; zijzelven waren niet volkomen 

 van de billijkheid harer opvattingen overtuigd. In tijden van opstand kan 

 men echter niet altijd zoo precies zijn, als men wel zou wenschen. Zoo dan 

 werd Adimengolo met zoon Saleh — neef van den gelijknamigen beroemd 

 geworden schilder 3 ) — ■ gearresteerd en op vonnis van het militair gezag den 

 9 en September 1825 naar het ter reede van Semarang liggend oorlogsschip 

 Maria Reigers!) er gen gebracht, om, na ettelijke maanden aan boord te zijn 

 gehouden, van Java te worden verbannen 4 ). 



Ter reede van Soerabaja gekomen, zond nog Adimengon&^lo een schijven 

 in het Maleisch, gedagteekend 22 Februari 1826 aan Van de G-raaff, 

 waarvan de vertaling aldus luidt: „Ik ben zoo vrij U dezen brief te zenden, 

 omdat ik reeds zoo lang aan boord ben en mij zeer ziek gevoel en bovendien 

 reeds zeer oud ben. Ik verzoek zeer Toewan Edel Heer's hulp , nu ik den last 

 moet dragen van de schuld mijns zoons. U weet ten volle , dat Soekoer reeds 

 wegliep toen ik hem wilde uithuwen aan de dochter van den sultan van Soe- 

 menep , en dat , toen het Grouvernement hem benoemd had tot ondercollecteur 

 te Soerabaja, hij naar de bergen dwaalde, als iemand, die niet bij zinnen 

 was. Ik heb hem toen zeer beknord en bestraft en het Grouvernement gere- 

 questreerd hem naar de Molukken te verbannen. Dit alles zal U zich , vertrouw 

 ik, goed herinneren. Het request zal zeker nog liggen op 's Gouvernements 

 Bureau; ik verzoek U dat te onderzoeken, opdat U ten volle op de hoogte 

 kome ; ook heeft , toen generaal De Kook op Semarang was , mijne vrouw , 

 de Raden Ajoe een request aangeboden, houdende dat ik vroeger verzocht 

 had , Soekoer naar de Molukken te verbannen. 



„Op grond van dit alles roep ik Uwe hulp in, daar ik werkelijk geheel 

 onschuldig ben. Maar mocht het Grouvernement mij niet willen laten terug- 



i) B. N os 110, 112 en 113. 



2 ) Verg. Dipanegara bl. 374 vv. en 382 ; ov. 88 vv. en 96. 



3 ) Oorzaken bl. 4. 



«) Lomv, dl I bl. 365 en V. d. C.-E. br. bl. 561. — Zie ook J. P. Schoemaker T. v. N. , 

 Januari 1899 , bl. 64 vv. ; ten onrechte staat daar dat de vader regent was en dat hij heette 

 Adipati Soebo Adio. 



13 



