

198 § 63. Van der Capellen's bewonderaars geërgerd door Du Bus. 



in mij te stellen" ; zelfs had Van de Graaff zich wel eens afgevraagd of hij 

 aldus niet het kind van de rekening zou worden, „omdat ik" , schreef 

 hijzelf, „geen genoegzaam vertrouwen in de gunst van groote personages stel 

 en omdat mij daardoor slechts eene soort van verantwoordelijkheid wordt 

 opgelegd , waarmede ik eigenlijk niets te doen heb". Maar bij het scheiden 

 van de markt had hij den Nooit volprezene nog hooger leeren waardeeren, 

 genietende toch nu werkelijk, indien Van de Graaff zich niet bedroog, „het 

 onbeperkt vertrouwen van den Gouverneur-Generaal" , „een onbegrensd ver- 

 trouwen" : geene geringe zelfvoldoening voor hem, oordeelde hijzelf, „van 

 als hij is, de erkentenis, na zoo vele jaren ondervinding, te ontvangen, dat 

 eenen man, zoo ik hem getrouw gediend en bijgestaan heb" '). 



Waarlijk, men moest wel, al zou men ook anders denken, uit vreeze van 

 anders karakterloos te schijnen , er toe komen om tegenover den onkieschen smader 

 houding aan te nemen. Altijd te moeten hooren, bij iederen brief te moeten 

 lezen van.... het wanbestuur in de voorafgaande tien jaren 2 ) , zij die nu tien 

 jaren lang zich beschouwd hadden, als zoo vele Gabriëls, bevechtende het rijk 

 der Duisternis" 3 ) ; opmetselende het gebouw van den Staat, elkander moed 

 toesprekende met de leuze van het Medgezellen woord: „ Wijsheid is niet genoeg, 

 m aar Ier acht, daar komt het op aan" 4 ); starende daarna op dat gebouw met 

 stomme bewondering, dat met zich als slechts neergehaald kon voorstellen, wanneer 

 „de driestheid der Middeleeuwen geheel terug zoude moeten komen, en zich 

 over jong en oud en van de hoogste tot de laagste klasse moeten verspreiden 

 om het te durven wagen , daarin eene verandering voor te stellen 5 ) ; een gebouw, 

 hecht en sterk ja, maar waaruit toch geen enkele steen mocht worden losge- 

 rukt, wilde men geen gevaar loopen „het geheel te doen instorten" 6 ); een 

 monument , dat tot onverwelkbaren roem en tot eeuwige grootheid zou strekken 

 van den geliefden gebieder, waarvan men nooit sprak, zonder een van ge- 

 hechtheid getuigend naamwoord er aan toe te voegen 7 ) En daar komt me 



nu een weetniet, een drijver, horrible die drijvers 8 )! en die heeft er, de droog- 

 stoppel , een boosaardig pleizier in , om dag aan dag dezen ridders van den 

 vertrokken baron te vertellen : gijlieden hebt geknoeid , verbazend geknoeid , 

 de Nooit volprezene was een doetje, waarmede gij naar hartelust omsprongt °), 



1 ) B. bl. 208, 224, 268, 281. 



2) B. bl. 291. 



3 ) Zie bl. 69 hiervóór. 



4 ) B. bl. 28—29. 



5 ) B. bl. 146. 



«) B. bl. 152 en noot 4 bl. 264. 



7 ) Zie hiervóór bl. 40; 



») B. bl. 246. 



fl ) B. N" 190 bl. 293. 



