200 § 64. 's Landvoogds brief aan den Raad van Indië dd. 29 Juli 1826. 



aangehouden. Wat hebt ge gedaan met die en die koninklijke bevelen, reeds 



ontvangen onder het wanbestuur ? — Als men dan met 'n „Ja maar 1 ' wilde 



tegenpruttelen , bleek het , dat de tiran van geene uitstellende ja maarts 

 wilde hooren. De eene scherpe brief na de andere donderde van JBuitenzorg 

 op de tafel van het Hooge Huis , totdat 's Commissaris geduld bleek uitgeput. 



Om de al of niet billijkheid van diens toorn te kunnen beoordeelen , moet 

 men weten , niet slechts het onderwerp , doch ook de data. 



Den 15 en Juli 1826 had de Landvoogd aan den Luitenant-Gouverneur, 

 generaal De Kook , voorzitter van den Raad van Indië , een brief geschreven 

 over de opmaking der vijfjarige begrooting en over het ontwerp van een geheel 

 verbeterd en vereenvoudigd stelsel van bestuur voor Ned. Indië. 



Veertien dagen later had de Raad op dat meesterstuk van een der zaken 



nog onkundige geen teeken van leven gegeven En daar nu had men het 



gaande. Men denke er echter aan, dat dit schijnbaar gemis aan deferentie 

 slechts de reeds tot den boorde gevulde maat van ergernissen bij den Land- 

 voogd deed overloopen. 



Vandaar het ondervolgend schrijven des Commissaris aan de Indische 

 regeering, gedagteekend Buitenzorg, 29 Juli 1826 n° 20, zooals , gelijk Van 

 de G-raaff berichtte, nog nooit aan 's Regeering staf el was gelezen 1 ): 



„Toen het Zijne Majesteit den Koning behaagde mij in het voorleden jaar, 

 als Hoogstderzelver kommissaris , met eene zending naar Nederlandsch-Indië 

 te belasten, was het niet zonder eene volle overtuiging van het gewigt en 

 van de moeijelijkheden tevens , die daaraan verbonden waren , dat ik de mij 

 opgelegde taak aanvaardde. Vol vertrouwen echter in de medewerking van 

 de meeste leden der Indische Regering en van een aantal Hooge ambte- 

 naren, stevende ik naar deze. gewesten, ia de hoop en verwachting, dat alle 

 gezamenlijk met mij tot één doel ia het belang van 's Konings dienst zouden 

 medewerken , en dat alzoo met vereenigde krachten , en in eensgezindheid met 

 het Bestuur het oogmerk mijner zending , én ten genoegen des Konings , én 

 in het belang dezer Bezittingen eindelijk zoude bereikt worden. Onder zoo- 

 danige vooruitzigten aanvaardde ik de mij opgelegde betrekking, legde daags 

 na mijne aankomst , in de vergadering van den Indischen Raad , mijne last- 

 brieven over , en betuigde daar in ronde woorden , dat mij niets aangenamer 

 zijn zoude , dan vereenigd met de Regering en door hare raadgevingen toe- 



') B. bl. 292. — Louiv zoekt „de ernstige redenen tot ontevredenheid, die de C. Gr. gehad moet 

 hebben" speciaal in het weglaten van eenige passages uit een voor generaal De Kock bestemd 

 stuk betrekkelijk het leger; zie dl. II bl. 114 — 119. Niets echter is er, m. i. , hetwelk deze meening 

 rechtvaardigt. De booze brief was , na al de voorafgaande ergernis over gemis aan medewer- 

 king, uitsluitend, en uitsluitend, een gevolg, van het „bloot stilzwijgen", dat de Raad in 

 acht nam over 's Commissaris' „geheel verbeterd en vereenvoudigd stelsel van Bestuur voor 

 Nederlandsch-Indië". 



