§ 64. Van de Graaff acht zich door Du Bus beschuldigd. 203 



alsnu mijne aanmaningen bij de Indische Regering niet verder uitstrekken; 

 daden zullen mijne woorden bevestigen; maar het zal mij aangenaam zijn, 

 tevens te zien, dat mijne herhaalde aanschrijvingen nog ten gevolge mogen 

 hebben, dat leden van den Indischen Raad, met andere voornemens bezield, 

 zich met mij zullen vereenigen om , ten spijt der kwalijk gezinden , in het 

 belang van 's Konings dienst met eenen vasten tred ter herstel van de Indi- 

 dische huishouding , op den aangewezen weg , voort te gaan. 1 ' 



In dit schrijven zag Van de G-raaff zich niet onduidelijk beschuldigd en 

 bedreigd. Hij was de ziel van het non possumus-stelsel , en dat scheen den 

 Landvoogd doemwaardig. Wat te doen? 



Van het voornemen om tegen Du Bus eene zekere houding aan te 

 nemen , in de verwachting , dat hijzelf wel zou naderen om zich aan 

 de fontein der Waarheid en Zuiverheid van bedoelingen te laven , was niets 

 terecht gekomen. De Landvoogd had zich heelemaal niet om al die verborgen 

 wijsheid bekreund. Een paar maal was door hem de Raad van In die bezocht , 

 zonder er echter werkzaam te zijn , en daarna had hij -zich in zijn isolement 

 te Buitenzorg teruggetrokken. Daar de Berg niet naar Mohammed kwam, 

 moest Mohammed-Van de Graaff wel aan zoete broodjes gaan denken, dus 

 naar den Berg toegaan, echter „op aandrang van eenige goede vrienden". Er 

 had eene altercatie plaats, waarin Van de G-raaff tot de geheel overbodige, 

 uittartende verklaring kwam, dat, zoo hij al geen deel had gehad aan vele 

 maatregelen van den heer Van der Oapellen , hij ze toch allen ter zijner 

 verantwoording wilde nemen. En dan gaat men elkaar voor den vrede 

 bezoeken! Onnoozel zijn die drijvers '). 



Toen viel daar als een bom op de Regeeringstafel de brief van 29 Juli. 

 Weer ijlde de middellijk beschuldigde naar Buitenzorg, Mohammed-Van de 

 G-raaff, den Berg maar weer op. Dat gaat zoo 2 ). 



Maar nu werd de geprikkelde en prikkelbare Landvoogd bepaald boos. 

 Er werd gescholden op Van der Capellen en op het wanbestuur, gedurende 

 enz. Gij, mijnheer Van de Graaff zijt z'n booze geest geweest, gij dit en 

 dat, toornde het; en nu, denkt u. met je meesterlijke brieven 3 ), dat de 

 Koning wel tot andere gedachten zal komen , of dat mijnheer Van der Capellen 

 zelf Sire wel tot andere gedachten zal brengen — dat was immers Van de 

 Graaff's vaste verwachting 4 ) — welnu, weet u wat? — ga den Wel- 

 beminde een handje helpen en het Zijne Majesteit mede zelf vertellen : alzoo eene 

 herhaling, zou generaal De Kock zeggen, van Daendels met De Sandol Roy 5 ). 



') Zie het verhaal van het gebeurde in B. bl. 291 — 292. 



2 ) Zie het verhaal in B. bl. 292—293. 



3 ) B. N° 180. 



4 ) B. bl. 265, 269, 281, 293. 



5 ) B. bl. 239 N° 240. 



