§ 66. Van de Graaff en D'Ozy naar Holland teruggezonden. 205 



voorbijgaan , toen hij termen vond om in de vergadering van den Raad van 

 Indië dd. 29 Augustus den bliksem te doen vallen, die aan de loopba.an der 

 heeren Van de Graaff en D'Ozy een einde maakte i ). Het stuk, dat enkel 

 handelde over de quaestie der koffieleverantie aan Rotterdams Welvaren, werd 

 in de vergadering voorgelezen; vervolgens zette men de werkzaamheden, 

 „waarbij slechts eene koude deftigheid plaats heeft", voort. Na afloop dropen 

 de heeren stil de raadzaal uit; alleen Muntinghe bleef achter, greep 



de handen van Van de Graaff en huilde tranen met tuiten ! Dat was 



inderdaad magnifiek 2 ). 



Nog denzelfden 29 GU des avonds ijlde de waarnemend voorzitter Chassé, 

 oudgast , dus met wien het Van de G-raaff nooit goed had kunnen stellen , 

 naar Buitenzorg. „Is het u bekend" , haastte zich Bousquet den 30 en des 

 morgens aan zijn vriend te melden, „dat vader Chassé, die gisteren zijn 

 voornemen had aangekondigd om zich heden naar Buitenzorg te begeven , 

 reeds gisteren avond om 5 uren derwaarts is vertrokken? Is dit het gevolg 

 van eene nadere afspraak met u, of zoude de oude Heer beducht zijn geweest, 

 dat gij beiden hen misschien voor zoudt zijn?" 



Er was inderdaad voor de uitgewezenen geene bijzondere haast meer om 

 naar Buitenzorg te gaan. Toen zij er hunne opwachting voor het laatst 

 kwamen maken, werden ze „zeer vriendelijk ontvangen" en scheidde men van 

 elkander „in vriend eli jke termen' ' 3 ). 



Minister Eloüt , afschrift ontvangende van 's Landvoogds schrijven aan 

 den Raad dd. 29 Juli, vond weliswaar de manier van zeggen slechts 

 half goed, doch zag in ieder geval daaruit duidelijk, dat van samen- 

 werking geene quaestie meer kon zijn. Uit dien hoofde werd met 's Konings 

 goedkeuring alsnog den Commissaris medegedeeld, dat deze door het bekende 

 voorbehoud er niet moest tegen opzien om de wegzending te bevelen, gelijk 

 inderdaad Du Bus dit ook reeds begrepen had. En zóó weinig was het 

 Opperbestuur voornemens den heer Van de Graaff aan het praten te laten 

 gaan, — in de overtuiging, had de gevallene zich gevleid, „dat Zijne Majesteit 

 zelf, beter ingelicht, zoude eindigen met mijne handelingen goed te keuren 

 en mij te bedanken voor mijne wezentlijke aan zijn Kroon bewezene 

 diensten" 4 )! — dat op ontvangst van het bericht aan het Ministerie over 

 het vertrek der heeren naar Nederland , reeds bij Koninklijk besluit dd. 1 

 December 1826 hun ontslag werd verleend. 



De twee in ongenade gevallen Raadsleden namen passage op het schip , § 66. 



1 ) Den substantieelen inhoud van 's Commissaris' schrijven aan den Raad bij Louw, dl. II 

 bl. 120-121. 



2 ) Zie B. N° 191. 



3 ) B. bl. 297. 



4 ) B. bl. 265. 



