N° 1. Van de G-raaff aan de familie Verschuir dd. 20 September 1816. 3 



soupeeren, toen het gesprek tusschen Neptunus en den stuurman plaats had, 

 en alles zoude gelukkig zijn afgeloopen , zoo Neptunus niet had goed gevonden , 

 ten blijke van zijne goddelijke tegenwoordigheid, eene brandende pikton voorbij 

 het schip te laten drijven. Dan dit brandend vlot was naauwelijks door de 

 kajuitvensters zigtbaar geworden of een der passagiers riep brand! waardoor allen 

 (behalve wij) van hunne plaatsen opvlogen en verschrikt rondliepen. Men wist 

 spoedig wat het was, maar nu eerst werd de heer Von Lieberherr j ), die den 

 alarmkreet aangeheven had, woedend; zijne woede deelde zich aan anderen 

 mede, de vrouwen vielen in naauwte en de heeren zouden bijkans met de 

 stuurlieden handgemeen zijn geworden , omdat deze als de aanleggers van alle 

 deze onheilen werden beschuldigd. Eene redelijke dosis spiritus nitri dulcis 

 hofman en roode wijn bragten de geesten tot bedaren, en de dag eindigde in 

 de beste harmonie. 



Den 10 en Mei praaiden wij een Portugeesch schip , komende van Viana en 

 gedestineerd naar E-io Janeiro ; het had 33 dagen reis. Terwijl onze kapitein 

 door den roeper den Portugeeschen kapitein praaide , stond onze kuiper aan 

 het roer. „Wat zeggen zij toch?" — vroeg zijn maat, die met hem aan het 

 roer stond. — „Ik heb het eerst niet kunnen verstaan" , antwoordde de 

 kuiper, „omdat de kapitein Engelsch sprak, maar nu spreekt hij Fransch; het 

 is een schip, dat naar Siberië moet." 



Den 22 en , op 26° breedte was de koude des nachts zóó gevoelig, dat wij 

 onze dekens wederom voor den dag moesten halen. Het schip begon nu ver- 

 vaarlijk te stampen en te slingeren, door de hooge deiningen, welke uit het 

 Zuidwesten opkwamen. Bij deze gelegenheid brak ons een groote stroopkan, 

 waarbij ruim de helft van onze provisie verloren ging , een des te smartelijker 

 verlies , omdat de scheepsprovisie van stroop en suiker reeds lang geconsu- 

 meerd was. 



Men nam nu observatiën omtrent de ware lengte en vond een verschil 

 met de gegiste lengte van 1 graad en 22 minuten. Het was ongelukkig, dat 

 wij geen sextant aan boord hadden om soortgelijke observatiën dikwerf te 

 herhalen; dat zoude onze reis zeer zeker eene halve maand bespoedigd hebben. 2 ) 



Zondag den 2 en Junij vierden wij den verjaardag van de jonge jufvrouw 

 Schutter, eene onzer reisgenooten. Bij gebrek aan voedsel en nog meer aan 

 goede oppassing, had er eene groote sterfte plaats gehad onder de ganzen en 

 hoenders , door ons uit Texel medegenomen. De laatste gans werd nu ter eere 

 van den dag opgedischt , en dit ééne , magere dier gaf aanleiding tot het eerste 

 onaangename tooneel tusschen de passagiers , waardoor de harmonie , gedu- 

 rende de geheele verdere reis , verstoord bleef. Ondertusschen gaf dit aan mijne 



') Een der passagiers met vrouw en een kind van 3 jaren. 

 2 ) Over het gemis aan sextanten , enz. , zie nader § 5. 



