4 N° 1. Van de Graaff aan de familie Verschuir dd. 20 September 1816. 



vrouw, die zich buiten alles zeer wijselijk gehouden had, eene reden orn in 

 hare hut voortaan te blijven eten. Mevrouw Van den Bergh (geboren Umbgrove) 

 volgde haar voorbeeld. Deze twee vrouwen hadden nu het genoegen van des mid- 

 dags en des avonds te zamen te eten en eene zeer goede tafel te hebben , waarvoor 

 de knecht van Jonker Robert van der Capellen j ) (de broeder van onzen 

 Gouverneur-Generaal) , die ons gedurende de geheele reis bediende , getrouw zorg 

 droeg. De kinderen waren door deze schikking zeer gelukkig, dewijl zij nu 

 Mama bij zich konden hebben, daar zij anders tot dusverre alleen in de hut 

 hadden moeten eten , omdat er in de kajuit geene genoegzame plaats was. 



Den 6 en Junij op 36° 26' breedte bevonden wij nog te hebben 53 halve en 

 27 heele leggers drinkwater. Wij hebben dus tot Batavia geen gebrek aan dit 

 artikel gehad, en gelukkig is het water tot het laatst toe zeer goed en drink- 

 baar gebleven. Een varken , hetwelk met ons schip uit Rusland gekomen was , 

 verraste ons met vijf levende jongen, welke alle op een na behouden op 

 Java zijn aangebragt. 



Wij bevonden ons heden op den middag op de gegiste lengte van 4° 59' 

 Greenwich en 21° 36' van Teneriffe en waren dus in den loop van den dag 

 op den meridiaan van Amsterdam. Wat was natuurlijker dan dat wij allen aan 

 onze in het vaderland geblevene vrienden en bloedverwanten dachten'? Onze 

 kapitein onthaalde ons in de kajuit en na de eerste conditie aan de reeders 

 van ons schip te hebben toegewijd, dronken wij allen gezamenlijk op het 

 welzijn van allen, die ons dierbaar waren. 



Men moet zich op den Oceaan bevinden, zoo verre van het land, waarin 

 alle onze betrekkingen zijn achter gebleven, omringd van duizend gevaren, 

 onzeker van het lot, hetwelk ons en de onzen, zelfs na behouden aankomst, 

 te wachten staat , om het gevoel te beseffen , waarmede dit plegtig oogenblik 

 werd gevierd. 



Den 8 en Junij woei het eene frissche koelte (de passagiers npemden het een 

 storm). Het schip slingerde vreeslijk , en het touwwerk begon geweldig te 

 kraken. Den 9 en was het nog erger. Wij waren met den kapitein en de officieren 

 bezig om het bestek op de kaart te zetten en zaten na het nemen van de 

 middagbreedte rondom de tafel, in de zoogenaamde achterkerk. Ongelukkig 

 had de scheepsdoctor , die zich nooit met iets anders dan met zijne eeuwig- 

 hongerende maag en met zijne zieken bemoeide, zich met eene lange pijp, 

 ruggelings tegen den stoel van den kapitein geplaatst, toen eene verschrikkelijke 

 stortzee het schip op zijde wierp en onzen zorgeloozen Esculaap buiten zijn 

 evenwigt bragt, hetwelk hij trachtte te herstellen, door zich in het vallen 

 aan den stoel van den kapitein vast te houden. De kapitein , evenals wij , hield 

 zich aan de tafel vast, die echter tegen den geweldigen stoot van den doctor 



') R. van der Capellen word resident van de Preanger. 



