N° 1. Van de G-jraaff aan de familie Verschuir dd. 20 September 181(5. 7 



zijn landsman, den baron Von Lindenfels ') vergeven, dat deze in zeker 

 gesprek op het halfdek verklaard had: „qu'il préférait la cuisine Francaise a 

 toute autre." Ik deed mijn best om hem in zijn geregten toorn te verzoenen, 

 maar te vergeefs ; hij bleef deze apologie van zijn landsman op de fransche 

 keuken beschouwen als een verraad tegen zijn vaderland gepleegd. 



Van nu af aan was de reis verdrietig; telkens was het anker ligten en 

 een kwartier daarna: „laat vallen het anker". Dit duurde tot den 8 en Augustus. 

 Wij ligtten met den landwind het anker en waren eindelijk zoo gelukkig om 

 des namiddags te drie uren de reede van Batavia uit onze stukken te begroeten , 

 hetwelk van de batterijen op de gewone wijze werd beantwoord. Nu was 

 alles in rep en roer. Het afscheid was beleefd, maar niet zeer hartelijk (bl. 3) ; 

 doch het denkbeeld van zoo vele gevaren te boven te zijn, deed ons dezen 

 onaangenamen indruk spoedig vergeten. 



AVij arriveerden te vijf uren , na een paar malen op de bank , welke vóór 

 de haven van Batavia ligt, gestooten te hebben, welbehouden aan den wal; 

 dan hier trof ons het ongeluk, dat wij geen rijtuig konden bekomen. Wij 

 moesten dus , na een uur lang vergeefs gewacht te hebben , het besluit nemen 

 van te voet naar een logement te zoeken, waarvan wij wel hadden hooren 

 spreken , doch werwaarts wij den weg zoo min kenden als het scheepsvolk , dat 

 ons aan den wal gebragt had. 



Een Sipayer (Bengalees), die geen woord Hollandsen sprak noch verstond , 

 nam mijne dochter Marianne ongevraagd op den arm , vier matrozen droegen 

 ons goed, en zoo wandelden wij door de ruïnen van Batavia (want anders 

 kan men deze puinhoopen niet noemen 2 ) een goed half uur ver, tot dat wij aan 

 het logement kwamen, toen de avond reeds sterk aan het vallen was. Het 

 logement was een prachtig gebouw , bevorens bewoond door den Commissaris- 

 Greneraal Nederburgh en staande op Jacatra, hetwelk thans voor ongezond, 

 maar vóór de regeering van den Gouverneur- Generaal Daendels voor een der 

 gezondste woonplaatsen werd gehouden. 



Wij waren naauwelijks in het logement , toen wij den jongen heer Siberg 

 zagen arriveeren, die ons verhaalde, dat mijn broeder Frits zeer welvarende 

 en bij den heer Borwater gelogeerd was 3 ). Hij had de vriendelijkheid mijnen 

 broeder van onze komst te verwittigen, die ons dan ook spoedig kwam op- 

 zoeken en niet weinig verblijd was over onze behouden aankomst. 



Wij hadden den getrouwen Tom 4 ) gelukkig mede aan den wal gebragt , en 



1 ) Medepassagier: „een man van 49 jaren, voormalig kamerheer van Hare Majesteit de Koningin 

 van Beijeren, gewezen kolonel in dienst van ik weet niet welken Heer en aspirant van de 

 eerste klasse voor eene, liefst civiele, doch desnoods ook militaire charge". 



2 ) Zie ook § 5. 



3 ) Zie over dien broeder § 2. 



4 ) Een uit Holland medegenomen hond. 



