N° 2. Van dr G-raaff aan de familie Verschuir dd. 1 Juli 1817. 11 



dus daarvan hier niets dan hetgeen te pas mogt komen, zeggen. Allen zijn zoo 

 spoedig en goed mogelijk geplaatst. Eenige families hebben echter wat langer 

 moeten souffreeren en daaronder mag men de families Ondaatje en Tulling 

 van Oldenbarneveld wel veilig rangschikken. De oude heer Ondaatje had 

 eene beroerte reeds op de reede gehad en scheen bij zijne aankomst op Batavia 

 eenigszins getroubleerd te zijn. Hij moest zich met de zijnen van het non- 

 activiteitstractement behelpen ') en ware zonder de hulp van mededoogende 

 menschen verhongerd! Zijne jongste dochter, een schoon meisje, is het slagt- 

 offer geweest van deze ellende; zijn schoonzoon Gilbert, die zich voor de 

 familie had afgesloofd , is onder het hartzeer bezweken , eene weduwe nala- 

 lende, welke f40 's maands pensioen heeft. 



Tulling had en heeft nog het ongeluk van zich in den drank te buiten 

 te gaan. Hij woonde met zes kinderen in eenige zijvertrekken (slavenwoningen) 

 van een buitengoed, Tanahabang, toebehoorende aan den ouden heer Van 

 Riemsdijk. Na de bitterste armoede te hebben doorgestaan , is mevrouw 

 Tulling overleden. Ondaatje en Tulling zijn beiden leden van den Hoogen 

 Raad van Justitie , op een tractement van f 550 's maands. 



De Raad van Financiën is reeds in de maand October a. p. veranderd. 

 De instructie voor dien Raad verbood uitdrukkelijk aan deszelfs leden om 

 handel te drijven 2 ), en de heeren Thalman en Tiedeman (bl. 9) zagen zich dus ge- 

 noodzaakt hunne demissie te nemen 3 ). In de plaats van Thalman (die nu reeds 

 overleden is) , is de heer Muntlnghe president geworden , een man van uit- 

 nemende talenten, doch een origineel mensch, die niet werken kan noch wil 

 dan wanneer zijn geest getuigt. Onze vice-president Goldman is gebleven en 

 ik ben het oudste lid geworden. Het college is vermeerderd 4 ) met de heeren 

 Coop a Groen, Cornets de Groot, Smissaert, Du Puy (eerst secretaris) en 

 Meylan (griffier van den Hoogen Raad van Justitie) als leden , en tot secretaris 

 is aangesteld de heer Bousquet. 



Deze Raad is het ligchaam, waarop aller oogen gevestigd zijn. Commis- 

 sarissen-Generaal behandelen dat ligchaam met de meest mogelijke onder- 

 scheiding en, in der daad, zij mogen dit wel doen, dewijl daarvan de redding- 

 van Indië afhangt. Onbegrijpelijk is het, hoezeer dit college gehaat, benijden 

 gelasterd wordt en hoe men gereed is om iederen misslag, ieder ongeluk, 

 iedere teleurstelling op hetzelve te schuiven; doch alles is tot nog toe te ver- 

 geefs geweest en dagelijks vermeerdert het vertrouwen van Commissarissen- 

 Generaal, die niets van eenig belang afdoen, zonder den Raad te hooren. 

 Om zich echter volkomen te dekken , heeft het Gouvernement de meesterlijke 



!) Zie § 6. 



2 ) Art. 3, Stbl 1816 N° 12. 



3 ) Zie Bataviasche Courant van 12 October 1816. 



4 ) Wijl er volgens art. 1 der in September vastgestelde instructie zes raden moesten zijn. 



