20 N° 3. Van de Graaff aan de familie Verschuir dd. 2 Januari 1818. 



Malacca is nog niet overgenomen, en het is nog niet bepaald, wanneer 

 deze overneming zal plaats hebben. Men had plan om den luitenant-kolonel '• 

 Van Schelle (bl. 8) derwaarts te zenden, als gouverneur civiel en militair, 

 doch dit plan is afgesprongen door het vertrek *) van den generaal-majoor 

 De Kock, die chef van den generalen staf was en wiens functiën thans op 

 den heer Van Schelle overgaan. Deze Van Schelle heeft als 2 e luitenant van 

 de genie in 1801 te Alkmaar gelegen en is onlangs getrouwd met eene dochter 

 van den luitenant-generaal Anthing. 



De Raad van Financiën wordt thans gepresideerd door den heer Veeckens , 

 (bl. 12) broeder van den overleden secretaris-generaal Veeckens. Deze man, 

 die nooit in eenige financieele directie geweest is, maar eene ongemesureerde 

 ambitie en onvermoeide werkzaamheid met zeer goede geestvermogens paart , is 

 algemeen gevreesd door allen, die van hem afhangen, gehaat door allen, die 

 ooit iets met hem te doen hebben gehad , en veracht van allen , die in geene 

 betrekking met hem staan. Hij is in blakende gunst , en zijn invloed zal weldra 

 onweerstaanbaar zijn, omdat ik niet geloof, dat hij rusten zal, vóór dat hij 

 aan het hoofd der Financiën zal zijn. Hij behandelt de leden van den Raad 

 als assessoren ; gelukkig ben ik niet meer in den Raad ; het zoude mij moeijelijk 

 zijn gevallen , mij daaraan te gewennen , daar ik onder het presidium van 

 Münïhinghe niets heb ontmoet , dat mij ooit in het minst onaangenaam was. Ik 

 heb echter, na mijne terugkomst van Java, en vóór dat ik mijne nieuwe 

 functies aanvaardde, een paar vergaderingen bij de Financiën bijgewoond, en 

 bij die gelegenheid heb ik alle reden gehad om over den toon van den nieuwen 

 president ten mijnen opzigte tevreden te zijn. 



Ik ben thans bezig aan de budgets van de residenten en aan het budget 

 van Indië. Het werk, dat ik mij hierdoor op den hals gehaald heb, is onbe- 

 schrijfelijk, en ik kan het aan niemand anders opdragen. Gelukkig blijf ik 

 gezond ; anders zoude het mij onmogelijk vallen , in dit land zoo onophoudelijk 

 als een slaaf te werken. Daarbij komt nog , dat ik telkens , van tijd tot tijd , 

 stukken onder de hand van Commissarissen-Gi-eneraal ontvang om daarop te 

 dienen, hoezeer dezelve met mijne nieuwe functiën in geene betrekking staan. 



De generaal Anthing , met wien ik tot dusverre op den besten voet ben (bl. 16), 

 is altijd ziekelijk , even als Mevrouw. Het is onbegrijpelijk hoeveel vriendschap 

 deze menschen ons boven alle anderen betoonen , zoo dat het dikwerf in het oog 

 loopt. Ongelukkig is hij in geene goede verstandhouding met de Commissarissen- 

 Generaal, en ik vrees dat dit niet beter zal worden. Hij komt zeer dikwijls bij 

 ons; een paar maal trof het, dat ook de Gouverneur-Generaal bij ons was 2 ). 





') Naar de Mohikken, bij het vertrek van Buyskes, wegens den opstand aldaar. 



2 ) De luitenant-generaal Anthing had nooit in Indië gediend. „Driftig van aard" had men, 

 bij zijne benoeming in Nederland, het beter gevonden, hem in geene rechtstreekseke aanraking 

 met de regeering te brengen. Liever verkoos men een man, bedachtzaam als generaal De Kock , 



