N° 5. Van Mr. A. P. Smissaert dd. 3 Augustus 1817. 25 



een ander kan laten doen. Ik heb getracht hem onder het oog te brengen, 

 dat individueele rang hier niet te pas komt, maar dat de persoon van den 

 gen. Anthing tot Z. E. den Gouv. Gen. staat als minister van Oorlog , zoo als 

 het ligchaam van President en Raden van Financiën als minister van Financiën, 

 en dus ieder in deszelfs respectieve betrekkingen , tot elkander gelijk ; doch 

 alles hielp niets. Trouwens, gij weet, dat wij over dit stuk van étiquette reeds 

 lang waren heengestapt, en zulks werd ook maar en passant in dezen brief 

 aangehaald, bij gelegenheid dat wij over den toon, voorkomende in den brief 

 van den Sous-Chef, moesten klagen. Wij zijn, Bousquet en ik, helsch nijdig. 

 Muntinghe en Goldman zeggen , lachende , dat zulks komt , omdat wij Oost- 

 Indië nog niet kennen. Ik begeer het nooit te kennen, indien zulks vergezeld 

 moet gaan, met verloochening van alles, wat men aan zich zelf en aan zijn 

 qualiteit verschuldigd is. 



Morgen moet ook een rapport van den Raad afgaan op eene missive van 

 den IA Gen. , voorstellende, ten einde de zindelijkheid in het kamp van 

 Weltevreden te bevorderen , het verplaatsen van de slagterij , voor de militairen 

 alleen dienstbaar , naar een plek gronds , gelegen tusschen Rijswijk en Goènoeng 

 Sari , en dus de gevreesde infectie bij de militairen over te brengen te midden 

 der Europesche civiele bevolking. Het stuk is mij tegengevallen , maar 

 duidelijk genoeg om den Gouv. Gen. te doen inzien het ongerijmde, in dien 

 voorslag gelegen. Indien gij kunt, zorg dan, dat ditmaal aan de overdrevene 

 pretensiën van den thans alhier ten top gestegen militairen overmoed niet 

 voldaan worde, maar de middelen geadopteerd, door den Raad v. Financiën 

 aangeduid. 



Zijt gij ook in de gelegenheid geweest om over het geëmitteerde artikel 

 op het Reglement voor het Weduwenfonds te spreken? De Raad heeft zich 

 er over geadresseerd , en ik meen , dat ik bij deze gelegenheid alle morgue heb 

 aan een zijde gesteld en de missive zoo decent mogelijk heb geconcipieerd. Ik 

 had echter gaarne gehad, dat de heer Baud deszelfs briefje aan Bussinck 

 had moeten intrekken , doch de Gouverneur schijnt mij deze satisfactie niet 

 te hebben willen laten geworden. 



Iets anders is voorgevallen , dat mogelijk gevolgen kan hebben , si Ie 

 chapUre des considérations zulks niet belet. Zie hier het geval. Donderdag 

 11. is ten kantore van Van Rijk en C°. in publieke veiling gebragt het 

 landgoed Matraman en ingesteld voor zekere som zilver geld. Hierop is 

 eene kleine verhooging geboden, en alstoen nogmaals door P. Siberg genoti- 

 ficeerd, dat de verkooping geschiedde voor klinkende zilveren munt en geen 

 papier. De vendumeester Papet heeft daarop gerepliceerd, dat zulks tegen 

 de wet was , en hij zulks niet vermogt , waarop een mede-executeur , men 

 noemt den heer Maurisse , geantwoord heeft , dat , daar het Gouvernement 

 zich aan de wet niet hield door producten, als vogelnestjes en andere, in 



