48 N° 21. Van Mr. I. Bousquet dd. 7 Mei 1819. 



dat zulks om bestwil was geschied , en dat men vermeende , daartoe in zoodanige 

 gevallen de bevoegdheid te bezitten. Doch ik heb de vrijheid genomen om zulks 

 te wederspreken , en te zeggen , dat ik deze bevoegdheid nooit zoude erkennen , 

 en dat, wanneer het al eens mogt gebeuren, dat men om goede redenen I 

 vermeende de executie van een genomen besluit te moeten suspendeeren , welke 

 mogelijkheid ik bereid was toe te stemmen , althans eene vernietiging van het- 

 zelve niet kon geschieden dan door die zelfde autoriteit , waaruit het geëmaneerd 

 was .... Men zweeg , en ik bleef in mijn hemd staan ! 



N° 21. Batavia, 7 Mei 1819. ') Uwe brieven zijn voor mi], als een waterput 

 of bron voor een reizende in Sarah's woestenij. Verdrietig en afgemat , gevoelt 

 hij, na zich daaraan gelaafd te hebben, weder nieuwe krachten en lust om de 

 barre reis door te zetten. Zorg dus, dat deze verkwikking niet op al te ver 

 van elkander geplaatste afstanden worde gezocht, daar ik anders, geheel 

 uitgedroogd, welligt den eindpaal niet zoude bereiken. 



Ik heb tot op dit oogenblik noch de begrooting van Samarang, noch die 

 van den Commissaris der Marine , noch die van het Militair departement 

 ontvangen. Ik bid u , spoor D(e) B(ruijn) toch eens aan. De Gouverneur is 

 nog meer neerslagtig dan ontevreden over de verlamming , die hij overal 

 aantreft. Zoo D. B. geene bliksems vreest, laat hij dan gedreven wordendoor 

 het nog veel edeler gevoel van den besten man , dien onze lieve Heer ooit tot 

 Gouverneur-Generaal heeft verwezen, in een zoo onaangenaam parquet te 

 brengen, als waarin dit lange oponthoud hem wezenlijk brengt. Ik zat 

 eergisteren avond bij hem en was waarachtig aangedaan door de melancolieke 

 teinte, die over zijn gelaat lag, en den op dezelfde wijze gestemden toon, 

 waarop hij sprak. Hij stelde mij in het particulier 2 stukken ter lezing ter 

 hand , waarop ik hem mijne gedachten moest mededeel en. — Maar , O ! . . . 

 „Wat schept gij menschen, Heer! En zet ze op 2 pooten neer"! — stukjes van 

 Jan Steen, mijn vriend. Kijk, ik had mijn laatste fopij uit mijn zak gegeven, 

 indien gij hier waart geweest en wij die fraaije schilderijtjes eens te zamen 

 hadden mogen bekijken; want, ofschoon het onder het zegel van het diepste 

 geheim was, voor u bestaan er geene geheimen. 



Onze Hoofddirecteur en de Resident 2 ) zijn thans in openbaren oorlog. De 

 laatste loopt zich ongelukkig wat dikwijls voorbij , en zegt dan den anderen 

 sottises. Hoe dit nog zal afloopen, weet ik niet. Waren zij gelijk in physieke 

 krachten, zoude ik hen aanraden om het met eene boxpartij te decideeren; maar 

 dit is voor den eenen ongeraden. 



Dat gij 's Lands paarden en koetsiers op den weg van Buitenzorg naar 



1 ) In Mei en Juni deed Van de G-raaff eene inspectiereis over Java. De brief is geadresseerd 

 naar Semarang waar J. De Beuyn resident was. 



2 ) P. H. van Lawick van Pabst. 



