N u < 22 en 23. Van Mr. I. Bousquet dd. 11 en 15 Mei 1811). 49 



Tjandjor probeert, heeft in het geheel mijne approbatie niet. Ik zoude dit 

 aan den Hoofdinspecteur der Posterijen zelf overlaten. Mij dunkt, als er een 

 nek aan gewaagd moet worden , dat er geene zooveel aanspraak oj) heeft , als 

 de zijne, of van iemand ten minste van de kunst. Ik zoude het zelfs in zijne 

 plaats zeer kwalijk nemen, dat iemand anders het eerste proefje van zoodanig 

 een nieuw spannetje van beesten nam. 



Groet Meijlan en Van Sevenhoven hartelijk voor mij , en zeg aan den eersten, 

 dat het geene ijdele pligtpleging is, zoo ik hem laat verzekeren, dat ik een 

 opregt deel in zijn ongeluk ') neem. Ik verzoek u ook mij niet te vergeten 

 bij den heer en mevrouw De Bruijn en De Salis. — Wij spreken hier dagelijks 

 over u , en als wij ons aan den disch gaan zetten , bemerken wij steeds , dat gij 

 ons ontbreekt; kom dan zoo spoedig doenlijk terug: denk, dat ik in vele 

 opzigten, te midden van mijn groot huisgezin, alleen ben en alles in moet 

 houden, wat ik gewoon was zoo gul en ongegeneerd uit te kramen. Ik fluister 

 mij zelf tegenwoordig telkens in het oor: „Tais-toi, Jean Jacques" 2 ). Maar 

 somtijds is het zwijgen moeijelijk , en ik zoude dezelfde kuur kunnen krijgen 

 als de scheer-chinees van Vader Midas zaliger 3 ). 



N° 22. Batavia, 11 Mei 1819. Overbeek 4 ) heeft den Gouverneur-Generaal de 

 begrooting met memorie van aanmerkingen, en den geheelen boel teruggezonden, 

 zoo als hij het ontvangen had, zeggende er niets aan te kunnen doen, verzoe- 

 kende zijn ontslag, en een anderen post. Ik behoef u niet te beschrijven, hoe 

 de Gouverneur gesteld is geweest bij het ontvangen van dien insolenten brief. 

 Z. E. was zelfs eergisteren avond, toen ik een paar uren bij hem heb zitten 

 praten, geheel ontmoedigd en melancoliek 5 ). — Van het Milit. Dept. ook nog 

 geene begrooting, ook die van Sarnarang nog niet, en de mannen van den 

 Konstr. winkel zeggen op alles Tra tau. 



N° 23. Batavia, 15 Mei 1819. Ziedaar mijn vriend, wanneer gij óf eens niets 



1 ) Het overlijden zijner vrouw; zie bl. 45 noot 1. 



2 ) Waaraan de schrijver deze uitdrukking ontleent, weet ik niet, Bousquet zelf had slechts 

 één voornaam: Isaac. 



3 ) Midas hield zijne ezelsooren verborgen onder eene kroon, dat echter niet hielp voor zijn 

 barbier, waarom dezen de stiptste geheimhouding werd opgelegd. De scheer-chinees er zich te 

 zeer door bezwaard gevoelende , groef op eene afgelegen plaats een kuil in de aarde , en ontlastte 

 zich van zijn geheim door daarin te fluisteren: „Koning Midas heeft ezelsooren", waarna hij 

 het gat weer sloot. Dit is de kuur, die Bousquet op het oog heeft. Ter plaatse van den gesloten 

 kuil kwamen vervolgens struiken op , die , onder het suizen van den wind , elkander toeriepen : 

 „Koning Midas heeft ezelsooren" , zoodat de voorbijgangers het hoorden en het geheim publiek werd. 



4 ) Men denke hier niet aan onzen braven resident van Chinsurah D. A. Overbeek , op wiens 

 eigenaardigheden ik wees in mijne verhandeling over de terugneming door ons in 1817 van de 

 Hindostan- factoryen : Bijdr. Koninkl. Inst. dl. L. (1899), bl. 250 vv. Hij had naamgenooten op 

 Java, zoo b. v. 'n J. F. Overbeek, Commissaris van Marine. 



5 ) Vgl. bl. 48. 



4 



