50 N° 24. Van Mr. I. Bousquet dd. 22 Mei 1819. 



te doen zult hebben, iets waarop ik echter niet moet rekenen , óf eens moeijelijk 

 de slaap zult kunnen vatten , een stukje , dat zoo goed zal werken als verscheidene 

 greinen opium x ). Ik kan u het stuk, waarop dit tot antwoord moet dienen, noch 

 in originali , noch copielijk overzenden , want hiervoor had ik geen tijd ; eer 

 dat het echter terugkeere tot de plaats , van waar het gekomen is , zal ik trachten 

 om er nog een copie van te ligten. Mogelijk zet ik het dan wel in een lijstje, 

 of laat het inbinden , met goud op snee. — Hoe dikwijls heb ik onder het stellen 

 gevoeld , dat er maar één Van de Graaff is om alles te kunnen zeggen , wat 

 hij wil en alles te kleeden in dien vorm , die alleen aan hetzelve past ! Leefden 

 wij nog in dien gelukkigen tijd van de uitstorting van heilige of onheilige 

 geesten, dan verzocht ik u om eenige druppelen van die heerlijke gave. Nu 

 blijft alles naaping. En gij weet wat La Fontaine (Jean Ie fabuliste , meen ik 2 )) 

 zegt: „Jamais un lourdaud, quoiqu'il fasse, Ne saurait passer pour galant 3 ). 



Onze beste Gouv. Gl. , met alle zijne nooit volprezen hoedanigheden, is 

 toch een raar heer ! Verbeeld u , dat toen ik hem geprevenieerd heb van ons 

 rapport , hij mij verzocht heeft om , eer dat hij het zelf ontving , met een der 

 adviseurs (R. D'.(Ozn) nog eens daarover onder de hand te confereeren, 

 en het met hem eens te bepraten, om geene difficulteiten meer in het nemen 

 van een besluit te vinden! ! 



N° 24. Batavia, 22 Mei 1819. Ik heb niet vóór gister avond de gelegen- 

 heid gevonden om eens nader met den heer Helbach in conversatie te komen; 

 In welke betrekking hij bij het Ministerie van Financiën gestaan heeft, kan ik 

 maar niet ontdekken. Het komt mij echter voor , dat de man wel generale 

 kundigheden omtrent het financieele departement , en de verhouding van de 

 onderscheidene vakken van directie , controle , en inspectie heeft ; maar voor een 

 inspecteur zoude ik hem wat ' viver willen hebben ; hij is mij te Amsterdamsen . . . 

 gij weet, dat mijne stadgenooten in het verlicht denkbeeld verkeeren, dat Onze 

 Lieve Heer eigenlijk voor hen de wereld heeft geschapen. — Ik moet dus , zoo als 

 de apostelen tot Nathanaël zeiden, ook u zeggen: „Kom en Zie". Gij weet 

 direct bij het eerste gezigt, en al bekijkt gij slechts het uiterste puntje van 

 iemands baard, of in dat hoofd inspecteurs hersenen zitten of niet; men krijgt 

 daar een zekeren tact van , dien ik nog niet heb, en . . . helaas ! nooit krijgen zal 4 ). 



De begrooting van het Militair Departement is binnen .... f 5.*852.181. — ! 



J ) Verg. bl. 48. 



"-) Behalve den beroemden fabeldichter , had men nog andere La Fontaine's ; o. a. 'n Auguste 

 Hendrik Jules, een beroemd Duitsch romanschrijver in Bousquet's tijd, geb. 1759, gest. 1831. 



s ) Uit de 4" fabel van het 4 e boek: „L'Ane et Ie petit Chien". Het zijn de 3 e en 4 6 regels 

 er van; de l e en 2° luiden: „Ne forcons point notre talent, Nous ne ferions rien avec grace"'. 

 — De ezel, ziende dat het schoothondje door pootjes te geven en vriendelijk te keffen, door 

 zijn meester werd aangehaald, wilde dit nadoen, waarop hij een pak slag kreeg. 



*) D. F. H. Helbach werd, blijkens de Bataviasche Courant van 10 Juli 1819, lid der Rekenkamer. 





