N° 27. Van Mr. I. Bousquet dd. 15 Juli 1819. 53 



tiug met zoo veel haast heeft moeten worden behandeld. Er zijn zoo vele 

 objecten, waarop ik nog eerst zoo gaarne de residenten had gehoord, of 

 nieuwe , meer algemeene en uniforme voorstellen aan den Gr. G. gedaan ; maar 

 dit heeft nu alles moeten blijven liggen, omdat er geen tijd meer was. En 

 daarom ook wenschte ik zoo gaarne , dat de begrootingen van 1820 wat vroeg 

 inkwamen om de zaken nog eerst wat te kunnen bekijken en eene regelma- 

 tiger houding te geven. Nu hoop ik maar, dat de Indische Patres Conscripti ') 

 niet getenteerd zullen zijn om zich ook eerst nog eens in de begrooting te 

 verdiepen, alvorens Amen op dezelve te zeggen; want anders roepen de resi- 

 denten alweer uit: „'t Is onze schuld niet; waarom de begrooting van 1819 

 zoo laat gearresteerd!" 



Hetgeen ik u Zaturdag bijna op den rand van mijn brief schreef 2 ) , is 

 nu in den mond van alle menschen. Gisteren , terwijl de man zich regt voor 

 de begrooting beijverde, en zoo somtijds zeide: „Nu moeten wij zorgen, 



dat ", alles in futuro, gaf hem zijn buurman deszelfs verwondering te 



kennen, dat hij zich sommige zaken zoo aantrok, terwijl hij voornemens was 

 om zich aan dezelve te onttrekken. „Wel", zeide hij, „ik ga toch niet voor 

 het einde van het jaar, en hoop althans de begrooting van 1820 nog wel 

 mede te helpen arresteeren." — Zoude hij het waarlijk meenen? — Gij weet 

 hoe ik over hem denk, maar ik beschouw in goeden ernst zijne retraite als 

 een verlies , tenzij hem y iemand opvolge , dien ik al lang daar had willen zien 

 zitten , en aan wien ik reeds zoo dikwerf mijn verlangen deswegens heb 

 gemanifesteerd, in welk geval ik een Io Vivat zou aanheffen 3 ). Maar wie 

 vervult alsdan op eene waardige wijze den stoel, dien hij op zijne beurt 

 vacant laat 4 ) ? 



Ik moet alweder uitscheiden. — Moge deze u in goeden welstand aan- 

 treffen! en de ongesteldheid van de waardige Mevrouw V. d. Capellen 

 spoedig geheel en al ophouden! Ik verzoek u het Hooge Paar eerbiedig voor 

 mij te groeten. Ik hoop aanstaanden Donderdag met de inzending van de 

 begrooting zelf eenige letteren aan onzen geëerbiedigden G. G. te schrijven. Er 

 gaat geen dag om, of wij gedenken u drieën aan tafel, en zeker wordt er op 

 de gansche oppervlakte des aardbodems geen opregter saluut gedaan. 



N° 27. Batavia, 15 Juli 1819. Zoo als het doorgaans gaat met menschen, 

 die op reis moeten gaan , en voor wie nog het meest te beredderen valt , wan- 

 neer de wagen voor de deur staat , zoo is het ook met de begrooting geweest. 



*) Dus de Raad van Indië. 



3 ) Namelijk dat Veeckens naar Holland zou gaan; zie bl. 51. 



3 ) Van de G-raaff wordt natuurlijk bedoeld. 



4 ) Niemand; zoodat toen Van de G-raaff lid van den Raad van Indië werd, hij tegelijk met 

 het inspecteursschap belast bleef! Zie § 45. 



