N° 32. Van Mr. I. Bousquet dd. 7 Augustus 1819. 57 



Sinaï te ontvangen , nog eenigen tijd te moeten dwalen tusschen afgodendienst 

 en zuivere kennis ; en het is niet van hen te vergen , dat zij de begrooting van 

 1820 in behoorlijke orde brengen , zoo zij die van 1819 niet hebben en niet 

 daaruit kunnen zien hoe die van 1820 behandeld moet worden. Ik bid u, doe 

 wat gij kunt om de zaak te aotiveeren. De tijd verloopt, en hoeveel ik mij 

 ook mag beloven van eene betere redactie, moet er toch alweder genoegzame 

 latitude zijn om alles behoorlijk te examineeren om zooveel fouten en erreuren , 

 die nog in 1819 bestonden, voor 1820 te sparen, en te zorgen, dat dat jaar 

 niet ingetreden worde dan vooratgegaan door, of ten minste vergezeld van 

 eene instructie. En zoo de stukken van 1819 zoo laat terugkomen, zal alles 

 weder over den kop gaan, en misschien voorname dingen al wederom voor 

 een ander jaar weggeschoven moeten worden. 



N° 32. Batavia, 7 Augustus 1819. Ik heb gisteren, mijn waarde Van de 

 Graaff,uw brief van den l en van Samarang wel ontvangen , en ik zoude u mis- 

 schien niet reeds heden met een antwoord plagen , zoo er niet eene periode in 

 uw brief voorkwam , welke mij daartoe noopt .... ik mag zeggen , dringt. Zoo 

 onze vriendschap en wederzijdsche belangstelling in elkander minder opregt 

 waren, of zoo gij reeds 10 jaren in Oost-In dië hadt gewoond, zoude ik gezwegen 

 hebben ; maar nu moet het er uit , hoedanig dan ook de indrukken mogen 

 zijn , die het welligt óp u maken zal. 



Over zekeren nieuwen kandidaat sprekende ' ) , zegt gij met de Chinesche 

 kerk niet te gelooven , dat die bestemd zij om Hoofddirecteur van Financiën te 

 worden, wanneer deze post mogt komen te vaceeren. „Maar", laat gij hierop 

 volgen, wie dan? Zoo gij uw departement niet kunt overdragen op een ander, 

 wensch ik het onzen braven Goldman toe , etc." 2 ). Ik vraag u niets meer 

 dan eene nadere , onbewimpelde en duidelijke uitlegging van het gesubduceerde ; 

 maar in Gods naam , geene kannen met 2 ooren. Ik verbeelde mij waardig te 

 zijn , dat gij met mij a coeur ouvert spreekt , immers voor zoo ver als gij spreken 

 kunt of moogt. 



Gij vraagt mij hoe het met de modelrekeningen staat? Maar, vriendlief, 

 dan moet ik u vragen , hoe staat het met de begrooting van 1819 ? Ik heb nu geen 

 eene minuut, geen een papiertje meer, waar naar ik te werk zoude kunnen gaan ; 

 het is alles bij u. En daarenboven zoude het monnikenwerk zijn om den vorm 

 van de rekeningen te arresteeren, zoo de begrooting niet eerst definitief goed- 

 gekeurd is. 



Het zit, vrees ik, met de pakhuizen alhier bitter in de war, en Ten C. 3 ) 



') Bij het vertrek van Veeckess, zie vorige bladzijde N°. 30. 



2 ) Deze werd het ook. 



8 ) Gr. ten Ca.te, pakhuismeester te Batavia. 



