N° 40. Van Mr. I. Bousquet dd. 26 Ocïober 1819. 69 



lijk om de zaak zelve verdriet, als omdat het den Gouverneur waarachtig 

 niet te beduiden is , en hij , welk vertrouwen hij ook op mij moge stellen , 

 eindelijk moet denken , dat ik hem of wat wijs zoek te maken , of mijne zaak 

 niet versta , óf onder schijn van veel te werken, eigenlijk niets uitvoer. — Enfin , 

 ik heb mijn geweten voor mij , en uwe opinie ; en beide zijn mij meer waard 

 dan alle de beoordeelingen der menschen. Inmiddels zal het mij niet onaange- 

 naam zijn , dat gij bij gelegenheid den Gouverneur van die nieuwe historie 

 eens onderrigt ; want ik zal , noch wil het verbergen. 



Ik ben steeds bezig met het reglement op de Verhoogde Pensioenen 1 ) , maar 

 kan daar niet aan vorderen, zoo als ik wel wilde. Die bittere vergaderingen, 

 die steeds tot 3 en 4 uur duren, en mij dus bepaaldelijk twee gansche dagen 

 in de week voor de voeten wegmaaijen , behalve die niet minder bedroefde 

 buitengewone sessies , waarin alsdan rapporten worden gelezen en in deliberatie 

 gebragt, waarvan het aanhooren het koude zweet doet uitbreken, en dat eene 

 complete tijdverspilling is 2 ), --dat aantal van kleinigheden, waarmede ik mij 

 bemoeijen moet, en die (ik mag dit tusschen u en mij immers wel zeggen) zeer 

 zeker dikwijls verkeerd behandeld worden, indien ik er den vinger niet in 

 houde , — dit eeuwig teregt brengen van de residenten op den weg , dien zij 

 alle oogenblikken verlaten , even als eene kudde weidende schapen , die steeds 

 door den herdershond van de afwijkende paden terug gebragt moeten wor- 

 den , — en alle die fatale kleine incidenten , die niet eens op te noemen zijn , 

 houden mij zelf gedurig van den regten weg af, of maken mij ongeschikt om 

 denzelven te bewandelen. — Dit alles chagrineert mij meer clan ik zeggen 

 kan, en doet mij somwijlen het geluk benijden van den armen koelie, die, na 

 gedaan werk, rustig bij zijn wijf en kinderen zijne rijst en visch knabbelt, en 

 zonder zorgen voor den toekomstigen dag, zonder eens te weten of er een 

 Hoofddirectie van Financiën in de wereld is , wat administratie en comptabili- 

 teit voor vreemde, ik had haast gezegd, wilde beesten zijn, tot den volgenden 

 morgen in zijn pondok slaapt. 



Den 27 en . Ik was gisteren tot dusverre gevorderd, toen ik weder naar de 

 vergadering heen moest, alwaar wij wederom faliciter tot half vier hebben 

 gezeten. Uit dezelve teruggekomen, gewerd mij uwe waarde van den 21 Gn met 

 de Journaux des Débats. Ik kan begrijpen, dat u deze lectuur meer interes- 

 seert, dan die van reisbeschrijvingen of andere voortbrengselen van soort- 

 gelijken aard. Als men eens mannenkost gewend is , smaken de liflaf jes niet 

 meer. En wanneer ik dan , uit hetgeen ik daaglijks met mijne oogen vergelijken 

 kan met sommige reisbeschrijvingen, nagaa hoe getrouw de meeste reizigers 

 het adagium volgen : „Je mentirai suivant 1'usage , pour qu'on ne m'en croye 



x ) Terg. bl. 65 N° 38. 

 2 ) Verg. N° 12. 



