N n 54. Van de Gkaaff aan de fameüe Verschutk dd. 15 Januari 1820. 85 



Vooraf echter moet ik toch een oogenblik tot voorledene zaken terugkeeren , 

 omdat die met het tegenwoordige nog in betrekking staan. Ik bedoel mijne 

 schuld aan u, die ik met mogelijkheid niet heb kunnen vereffenen en die ik 

 te meer als heilig beschouw, omdat gij mij daaromtrent met zooveel kieschheid 

 hebt behandeld, dat ik daarvoor niet genoeg dankbaar kan zijn. 



Hoezeer ik spoedig na mijne aankomst op Batavia ben aangesteld ge- 

 worden , was mijn tractement echter zóó gering , dat ik niet heb kunnen 

 nalaten om mij met nieuwe schulden te belasten. Mijn jongste broeder, die 

 door het Nederlandsche gouvernement zoo deerlijk is miskend en mishandeld , 

 terwijl men erkende dronkaards en overtuigde deugnieten aan hem voortrok 

 en deze tot schande van de natie plaatste , kwam , dewijl hij geen ambtenaar 

 was , ten mijnen laste. Ik moest dus ook voor hem zorgen , en hij werd eindelijk 

 geplaatst op het ongezonde Banda en nog wel bij gunst '). Toen mijne inkomsten 

 verbeterden , heb ik bekrompen moeten blijven voortleven om zoo wel mijne 

 eigen schulden ' als die van mijnen broeder te voldoen , die hij mij achterliet , 

 toen hij Batavia verlaten moest. Ik ben daarmede tot op dit oogenblik voort- 

 gegaan en nog niet op elfen bodem. 



De redenen, waarom mijne vrouw en kinderen naar Europa zijn ver- 

 trokken , zijn dus voor u geen raadsel meer. Zij deelden in alle mijne rampen 

 en hadden daarentegen geen genoegen , hoe ook genaamd , noch eenige afleiding 

 in de monotonie van hunne levenswijs , die ik nog vond in mijne werkzame 

 posten. Daarenboven was er voor de arme kinderen geen vooruitzigt tot eenige 

 beschaving. Hun langer verblijf op Java zoude al zoo hun ongeluk voor altijd 

 voltooid hebben. 



Sedert het vertrek van mijne familie leef ik zoo ingetogen , als mijn 

 stand in de wereld maar eenigzins toelaat. Hetgeen ik daardoor van mijn 

 inkomen bespaar, dient voor het onderhoud van mijne vrouw en kinderen in 

 Nederland en tot afdoening van mijne schulden. Op deze wijze hoop ik in 

 staat te geraken om ook uwe schuld te vereffenen, maar tot zoo lang bid ik 

 xx. geduld te hebben en te vertrouwen op mijne goede trouw en eerlijkheid , 

 welke, ik durf dit met een gerust geweten te zeggen, misschien in schijn, 

 maar in de daad zeker nooit, een oogenblik een haar breed is bezweken, 

 terwijl anderen van mijn ongeluk op de schandelijkste wijze misbruik hebben 

 gemaakt. Laat dit nu voor ditmaal genoeg zijn van het voorledene. 



Mijne aanstelling tot inspecteur-generaal, of, zoo als de nieuwe stijl dic- 

 teert , hoofdinspecteur van financiën , is u zeker reeds bekend ; mijne vorige 

 betrekking strekte zich alleen over de zoogenaamde Landelijke inkomsten uit 

 en bepaalde zich tot het eiland Java. Thans heb ik de controle over geheel 

 Indië en over alle de gedeelten van de publieke inkomsten en uitgaven. 



*) Verg. bl. 15. — Tot de „dronkaards" behoorde o, a. Tülling; zie bl. 11. 



