9(3 N° 54.V.VN DE GrRAAEF AAN DK FAMILIE VeRSCHUTR DD. 16 JANUARI 1820. 



De heer Muntinghe , aan wiens gedrag men het verlies van Palembang 

 wil toeschrijven '), heeft na zijne terugkomst nu onlangs wederom zitting 

 genomen in den Raad van Indië. Hoe jammer, dat die zonderlinge man niet 

 beter te gebruiken is ! Ik heb gelegenheid gehad hem te leeren kennen , en 

 hoeveel reputatie hij ook in Holland heeft , kan men naauwelijks geloven , welk 

 een schat van kundigheden , welk een helderen blik in de zaken en welk een 

 graad van wegslepende welsprekendheid die man bezit. Daarbij heeft hij in 

 gezelschappen en zelfs in conferentiën , waar hij niet geheel op zijn gemak is , 

 eene gegeneerde en eenigzins verlegene houding en zelfs iets stootends in zijn 

 spreken; maar dit alles verdwijnt, zoodra hij zich zelf als 't ware wil 

 opwinden. Het publiek, dat hem omringt, wordt hem clan onverschillig en de 

 man, dien men geen tien woorden met aisance een oogenblik te voren heeft 

 hooren uiten , wordt de brillantste redenaar , die alles ten toon spreidt , wat 

 natuur en kunst vereenigd, kunnen schenken. Maar bij deze schitterende gaven 

 leidt hij het ongeregeldste leven , dat men zich verbeelden kan , werkt op alle 

 uren van den dag en nacht of slaapt , zonder zich aan tijd , bezigheden of aan 

 eenige convenientie van anderen te storen , laat bijkans niemand tot zich 

 naderen, laat de menschen, die hij zelf geëngageerd heeft om bij hem te 

 komen , uren lang wachten en zendt ze onverrigter zake wederom weg en 

 brengt nooit de minste reden tot verontschuldiging voor, maar heeft, met de 

 beleefdste houding, het air alsof het zoo geheel natuurlijk behoort. 2 ) 



De heer d'Ozy , mede een van de vier raden van Indië , is in Nederland 

 genoeg bekend ; hij is een eerlijk man en heeft reeds in Holland bij het | 

 ministerie van Koloniën gewerkt. De twee andere raden, de heeren Van Braam 



dieven, deserteurs enz., die liet Nederlandscke leger onwaardig werden geacht, doeli z.g. 

 gerehabiliteerd voor het Indische leger werden aangeworven; om een enkel voorbeeld uit 

 velen te noemen in een staat dd. 1 Juli 1827 — 1 October d. a. v. -van recruten voor den 

 kolonialen dienst geworven , geteekend door den generaal De Wauthier te Brussel (die drie 

 jaar later naar de Belgen overging) ad Ro.mancts Josephüs Qüivre: ;,Heeft eene straf van 

 3 jaren kruiwagen, wegens tweede desertie, ondergaan, en is ingevolge disjaositie van het 

 Departement van Oorlog toegelaten tot het aangaan van een engagement voor zes jai*en bij de 

 koloniale troepen, zonder handgeld.'' 



In eene missive, gedagteekend Hoofdkwartier Brussel, 3 Augustus 1827 van generaal- 

 majoor Graaf van Byland las ik nog: „dat, om de belangen van de koloniale werving te 

 bevorderen de plaatselijke kommandant te Leuven als een dienstig middel beschouwt, wanneer 

 men te Leuven van tijd tot tijd een zoogenaamd muziek liet maken, hetgeen mogelijk wel 

 eenige geschikte voorwerpen tot die dienst zoude opwekken" ; de commaadant berichtte tevens 

 „dat, om tweemalen 's weeks met drie muzikanten in het werf huis te spelen, men daarvoor 

 zestien franken vordert." — Zie ook het „Rapport eener militaire commissie betrekkelijk de 

 militaire magt op Java" dd. 11 Augustus 1814 in het Tijdschrift voor Ned. Indië van 1853, 

 zoomede het artikel van W. C. Niewenhuijzent in het Indisch Militair Tijdschrift van 18S0: 

 „De genesis der Indische legerorganisatie na 1816". 



') Zie Palembang bl. 637 vv; ov. 307 vv. 



2 ) Deze alinea werd ook gedeeltelijk afgedrukt in Palembang bl. 351: ov. 24. 



