99 



17 Januarij 1820. 



PS. Aan den heer Ziek heb ik in lang niet geschreven, noch aan mijne 

 Alkmaarsche vrienden en kennissen; ik heb ze echter niet vergeten. De 

 verbeteringen in Alkmaar doen mij veel genoegen; vele plannen heb ik mede 

 helpen ontwerpen, ik heb nog niets vernomen, dat tegen mijne wijze van 

 zien strijdt, en dit doet mij vooral veel genoegen, omdat ik wezenlijk in de 

 oude stad mijner inwoning , hoe zeer ik ook daar ongelukkig ben geworden , 

 veel belang stel. 



De arme De Loches zucht nog onder zijne suspensie. Die man is waar- 

 achtig ongelukkig geworden door een verwenscht amour propre, dat hem 

 bezielde, en eene vaniteit, die aan zijne familie eigen is. Maar hij is het slagt- 

 offer van eene helsche intrigue. Ik doe alles , wat ik kan om hem te redden , 

 maar het gaat daarmede den slakkengang. Hij heeft geen brood meer, heeft 

 zijne woning te Soerabaija moeten verlaten en woont nu op Grissee. Ik ben 

 zijn eenigste beschermer op dit oogenblik en om mijnenthalve wordt hij niet 

 geheel verlaten. De Gouverneur-Generaal is met zijn lot zeer bewogen, maar 

 hij kan de justitie in haren gang niet stuiten, noch haar démarches voor- 

 schrijven. De arme Duijmaer van Twist , die zelfs niet den minsten schijn 

 tegen zich had, is in ellende gestorven. Hoe verschrikkelijk is dit niet in een 

 land , waar de gelukkige misdaad , met opgeheven hoofde , rijkdom en eer ten 

 toon spreidt ! 



HOOFDSTUK XII. 



Brieven in de eerste helft van 1820 van Bousquet te Batavia, J. C. Reynst, 

 resident te Sambas ') en J. L. G. van Schuppen, commies bij de hoofd- 

 directie van Financiën te Batavia: 



naar aanleiding van de toestanden op Sambas, Van de Graaff's vertrek naar 

 de Molukken en den slechten gang der werkzaamheden op de bureaux te Batavia. 



N° 55. Van J. C. Reynst. — Sambas, 17 Januari 1820. Op Sambas is 

 tot dusverre alles in rust en ik hoop het nog wel een korten tijd zoo te 

 zullen uithouden , maar alsdan sta ik voor de gevolgen niet in , indien er 

 geene land- en zeemagt op Sambas komt, die de Inlanders en Chinezen over- 

 tuigt , dat het Nederlandsche Gouvernement in Indië nog magtig is , waaraan 

 de ingezetenen zeer twijfelen, en wel door onze eigen schuld, als ik het zoo 

 zeggen mag. 



x ) Zie de noot 3 op bl. 82. — Men zie ook Veth's Borneó's Westerafdeelïng , dl. II bl. 70 vv. 



