N° 68. Van Mr. I Bousquet dd. 13 October 1820. 121 



slechts voor notificatie worde aangenomen, omdat zij mogelijk geen stelligen 

 last voor de Hoofddirectie zullen inhouden : het ontbrekende moet alsdan door 

 haar, eigener beweging worden aangevuld. Preek hem dit toch, bid ik u, 

 gedurig voor. Ik heb het dikwijls hard genoeg te verantwoorden, wanneer 

 men, nadat men mij eerst ter deeg heeft laten uitknorren, een stuk voor den 

 dag haalt, waarop van respecten van begrooting even veel gewag wordt 

 gemaakt, als of er nooit eene begrooting had geëxisteerd, als of men er nooit 

 van had hooren spreken. 



Ik verlang zeer naar uw eersten brief, zoo om te weten hoe gij het met 

 uwe gezondheid maakt, als welke impressie uwe eerste rencontre met den 

 G-ouv.-G-en. bij u gelaten heeft. Mijn hart en mijne ziel zijn aan dien braven 

 man verbonden; maar sommige wonden zijn bij mij nog niet genezen. Laat 

 u de besluiten van 20 Junij N° 4 en 30 Augustus N° 1 eens uitreiken ' ) ; en 

 zeg mij dan of ik dit had verdiend, en welken naam ik moet geven aan het 

 zenden in toto en met alle de considerans van het eerstgenoemde aan alle de 

 residenten, die er niets mede te maken hadden'? en voeg dit dan bij al 

 hetgeen ik u reeds heb verhaald en doen lezen. Welk een goed doet het mij 

 inmiddels , van u over dit alles te kunnen onderhouden , daar ik het zoo lang 

 heb moeten smoren , dewijl niemand mij verstond , en ik mij als 't ware geheel 

 verlaten heb gezien. Niet minder dringend verlang ik naar het einde mijner 

 commissie, die mij thans van zulke belangrijke aangelegenheden verwijderd 

 houdt. Ik weet wel, dat dit juist het plan is van de heeren, en het motief 

 van het 3 e art. van de instructie van onze commissie , hetwelk alleen en geheel 

 het werk van B...r 2 ) is, en waarop ik nog 5 maanden kan uitblijven; maar 

 ik zou dit plan zoo gaarne verijdelen en de vrienden in hun eigen net 

 gevangen zien ! 



N° 68. Banjaran bij Tegal, 13 October 1820. Ik gedraag mij , waardste 

 vriend, aan mijn laatsten uit Cheribon van den 9 en dezer 3 ). Wij hebben drie 

 dagen daarna die plaats verlaten , en zijn alhier gisteren middag in goeden 

 welstand gearriveerd. Het was na het eten te laat om ons met de zaken onzer 

 commissie bezig te houden. Daarenboven had ik een paar nachten zóó slecht 

 te Cheribon geslapen, dat ik half dood was van vermoeijenis , en verlangde 

 naar eenige rust , die ik dan ook redelijk wel , immers beter dan de twee 

 vorige nachten heb genoten, zoo dat ik dezen morgen weder behoorlijk was 

 gestemd om met de Tagalsche comptabiliteit nader kennis te maken. Wij zijn 

 dan ook dadelijk na het ontbijt naar het kantoor van den heer Resident gere- 



') Wat deze besluiten inhouden, weet ik niet; doch dat de G-ouverneur-G-eneraal zéér onte- 

 vreden was , blijkt uit het verhandelde ter conferentie van 21 Juni 1820 , afgedrukt in Bij dr. E. , bl. 28. 

 a ) Bauer , President der Rekenkamer. — Zie nader over Bauer § 25. 

 3 ) Dus N° 67. 



