N° 73. Van Mr. I. Bousquet dd. 22 November 1820. 133 



rijpelijk gedacht hadden. Ik herinner mij steeds uwe anecdote omtrent den 

 advocaat Schimmelpenninck , die eene goede en onbetwistbare zaak verloor, 

 omdat hij, in de veronderstelling dat dezelve te klaar was om met meer 

 argumenten dan hij reeds had aangevoerd , te worden geadstrueerd , verzuimde 

 eenige objectiën, die hem bij antwoord waren gemaakt, te solveeren, en 

 voor repliek bij zijnen eisch persisteerde. Dit zelfde zoude ons geval kunnen 

 zijn, niet, wanneer wij ons zoo blindelings op ons goed regt verlieten, 

 maar wanneer wij niet in repliek werden geadmitteerd, en de uitspraak 

 dadelijk na de twee eerste termijnen volgde. Gij gevoelt, dat zulks geen 

 onderwerp is van een particulieren brief van mij aan Zijne Excellentie 

 den Gouv. Gen.; ten minste ik maak daarin, te regt of te onregte, zwarig- 

 heid, en ik kan dus niet anders doen, dan u in den arm te nemen, en u, 

 uit naam onzer vriendschap , ten allerdringendste te verzoeken , om oogenblik- 

 kelijk, hetzij in persoon, hetzij in geschrifte, Zijne Excellentie mijnentwege 

 allereerbiedigst , maar tevens allerinstantelijkst te solliciteeren om bijaldien 

 onze propositiën, welke dan ook, difficulteiten mogten ontmoeten, alvorens 

 daarop te decideeren, ons nog eerst daarop nader te hooren. Ik weet niet of 

 het van de lucht of van eenig ander element komt, maar mij dunkt, dat 

 sommige menschen te Batavia eenigzints lourds de conception zijn. Ik heb 

 onlangs mijn hart vastgehouden voor den Hoofddirecteur van Financiën, die 

 maar zeer veel moeite gehad heeft om te begrijpen, dat 5 -j- 7 even zoo veel 

 was als 7 -(- 5 , en meende dat , omdat hetgeen in het eerste achter- , in het 

 tweede vóór stond , het nu ook een geheel ander geval was. Ik ben echter 

 naderhand , en gelukkig omdat ZEd. zelf mij deze zwarigheid opperde , met 

 hem aan het tellen geraakt , en toen hij zag , dat het alle beide op 12 

 neerkwam, hebben wij een besluitje van approbatie gehad, man! zoo mooi, 

 5 en een half zijtje lang (waarvan er ten minste 5 hadden kunnen worden 

 bespaard) en nog een brief ten geleide toe ! Het is het zelfde geval met de 

 Algemeene Rekenkamer. Vader Bauer ' ) , die thans tout sucre et tout miei is , 

 zoude ons zoo gaarne in zekere andere zaak gelijk willen geven , maar omdat 

 er sommigen zijn, die ons bij hem voor fmancieele ketters willen uitmaken, 

 vreest hij zijne conscientie te bezwaren met daarin mede te doen; en mijn 

 Haasje 2 ), die, ik moet het tot zijne eer zeggen, overtuigd is, dat hij tegen 

 den H. Geest zoude zondigen, indien hij een jota van zijn gevoelen afweek, 

 maakt een half dozijn dwaze sprongen van verwondering, dat de menschen 

 zoo onbegrijpelijk of onbevattelijk kunnen zijn. Ik bid u dus, in Gods naam, 

 of liever in naam van alle financieele of materieele verantwoordingen, zorg 

 dat wij nog eens mogen spreken, eer wij veroordeeld worden, dat onze E^dele 



') President der Eekenkamer. 



2 ) B's reiscompagnon F. H. Haase , in 1820 secretaris, in 1821 buitengewoon lid der Eekenkamer. 



