N° 75. Van Mr. I. Bousquet dd. 27 December 1820. 137 



te kunnen zeggen, dat hij gek of dronken was geweest, heeft ons niet toe- 

 gelaten aldaar meer dan één nacht te blijven; wij zouden zelfs reeds dadelijk 

 weder vertrokken zijn , zoo onze postpaarden niet reeds naar huis waren 

 gegaan , en het niet zóó donker ware geweest , dat wij , geheel in deze streken 

 onbekend, onzen weg naar Soerabaija niet zouden hebben kunnen vinden. Tot 

 mijn groot genoegen was de heer resident van Besoeki en de kolonel Bonnelle 

 bij deze receptie present, anders zoude men nooit willen geloven hetgeen 

 wij er van zouden kunnen zeggen ; want de zaak en de man zijn mij beiden 

 te weinig waard, dat ik mijn kostelijken tijd zoude willen doorbrengen met 

 u deze historie in zijne kleuren te verhalen. 



N° 75. Soerabaja, 27 December 1820. Ook te Grissee en hier is het met 

 het Dept. der In- en Uitg. Regten erbarmelijk gesitueerd. Met de borgtogten 

 voor Geconsigneerde Regten leeft men hier als elders , als Jan Potag-e met 

 zijn muts x ). Dat de Rekenkamer zich die zaak niet reeds lang heeft aange- 

 trokken, en geen amok heeft geroepen, kan er niet door; niemand toch was 

 beter in staat en meer geregtigd om deswege het Gouvernement de oogen open 

 te doen dan zij. Maar men heeft het gemakkelijker en plaizieriger gevonden 

 om de Hoofddirectie telkens op den tabbaard te komen, dan om iets wezenlijk 

 nuttigs te verrigten. Dan nog eens , mijn lieve vriend , ik ben huiverig om 

 het ding aan te pakken. In Europa, waar ieder kruiers- en sleep ersjongen 

 lezen , schrijven en rekenen kan , waar ieder het zwaard van Damocles boven 

 zijn hoofd ziet hangen, is de corruptie niet te weren; en hoe zoude men dan 

 willen vergen , dat alle douaniers , van den grootste tot den geringste , in Indië 

 engelen waren ? Ik kan niet begrijpen , wat het Gouvernement belet om dadelijk 

 de verpagting te proclameeren ; ik wil mij wel belasten met het opstellen der 

 voorwaarden. Er is geen een ontvanger, die niet erkennen moet, dat er 

 gesmokkeld wordt, en geen een waterfiscaal, hoe katijvig hij in den beginne 

 schijnt 2 ) , die niet eindigt met de beste maatjes met zijn ontvanger te 

 worden. Trouwens , er zoude reeds veel gewonnen worden , indien men óf de 

 borgtogten geheel vernietigde , of bepaalde , dat geene andere in het vervolg 

 zouden worden aangenomen, dan die, welke notarieel zouden zijn gepasseerd, 

 en dat de notarissen verpligt zouden zijn om maandelijks aan de Hoofddirectie 

 van Financiën en aan de Algemeene Rekenkamer den staat van de door hen 

 gepasseerde borgtogten in te zenden, in één woord, dat deze zoo moeijelijk 

 wierden gemaakt, dat men eindelijk zelf verkoos om te consigneeren dan om 

 borg te stellen. 



') Jan Potage = Hansworst (die zijn muts tot allerlei daaraan vreemde doeleinden gebruikt). 



2 ) Katijvig beteekent o. a. , volgens Van Dale's Groot Woordenboek kouwelijk; in den dooi- 

 den briefschrijver bedoelden ziu, zal het dus zijn op zich zelf staande, den ontvanger enz. niet 

 naloopende. — Men zie nog brief N° 105. 



