144 N° 80. Van Mr. I. Bousquet dd. 20 Febrhari 1821. 



gedachten van de gewone hoop der Grooten heb uitgezonderd, ook tot 

 de zelfde soort, waarvan Voltaire zegt: 



Nous sommes de leur gloire un instrument servile! 

 Rejeté par dédain, dès qu'il est inutile, 

 Et brisé sans pitié , s'il devient dangereux ? 



dit is voor mij eene harde teleurstelling ! 



Uw brief, nog eens , heeft mij tot veel nadenken gebragt. Zoo gij tien 

 jaren langer in Indië waart geweest, zoude ik duidelijk er uit hebben gelezen: 

 „Bousquet, vraag uwe demissie en een anderen post, of gij krijgt de bons, 

 en gij zijt met uwe familie op straat. Vlei u met niets. Uwe vijanden zijn baas ; 

 gij hebt den ganschen stroom tegen u. De Gr. G-l. wordt er mede weggesleept. 

 TremMez , malheureux rot, votre règne est passé" ! Maar daar ik onderstel, dat 

 gij van het sop der Oudgasterij nog niet zoodanig zijt doorweekt, of gij zegt 

 ten minste nog aan mij de waarheid en de geheele waarheid , zal ik mij de 

 zaak niet erger voorstellen, dan gij ze mij beschrijft; want ware het anders, 

 zoudt gij niet met mij hebben gehandeld , zoo als ik door u verdien behandeld 

 te worden. Niet dat de zaken niet erg genoeg staan; want het vertrouwen 

 van den Gfouv. verloren te hebben, is voor mij alles : de lust en het 

 genoegen van mijn politiek leven zijn voorbij ; maar ik heb , zoo veel het mij . 

 voorkomt, oogenblikkelijk nog niets voor mijn bestaan te vreezen. Ik zal 

 wederom de wrijfpaal van wrevel en kwade humeuren moeten worden. In 

 Gfods naam, ik zal Epictetus lezen, en trachten mij de vraag te doen: „Wat 

 heeft dat alles gemeen met uwe eigenwaarde?" ') 



Ik dank u voor -uwe berigten omtrent de aanstellingen. Maar is het niet 

 verdrietig, dat wij volstrekt geene expeditie krijgen van de besluiten, die ten 

 gevolge van onze voordragten zijn genomen, en dat wij toevallig moeten 

 vernemen hetgeen voor ons van zoo veel belang kan zijn te kennen, om ons 

 daarnaar bij volgende gelegenheid te regelen'? Door de benoeming van 



Haase tot buitengewoon lid 2 ), schijnt nu het plan om hem bij de Boekhou- 

 ding te brengen 3 ), niet door te gaan. Wat ik ook van hem denken moet, weet 

 ik niet. Hij heeft mij tot dusverre voor alles laten opdraaijen, en heeft geen 

 hand uit de mouw gestoken. Voor het eerst , sedert 4 dagen , is hij aan het 

 werk ; ik heb mij gehouden , of ik het over iets met hem niet eens was , om 

 hem door het maken van modellen zijne gedachten te developpeeren ; dit is 

 ondertusschen verbruid onaangenaam , want ik moet alles doen , en hij vaceert 

 principaal om zich alle aardigheidjes van Soerabaija te bezorgen, en zijne 

 private aanteekeningen of correspondentie te houden. Nog eens, ik weet niet, 

 wat ik van hem denken moet. 



1 ) Wat nu in het origineel van den brief tot. de volgende afgedrukte alinea volgt, heb ik 

 overgenomen in § 33. 



2 ) Der Rekenkamer; zie bl. 124 noot 4. 

 8 ) Verg. bl. 140. 



