N° 92. Van G. F. Koch dd. 7 Mei 1821. 157 



in de Residentie zonder hindernis haar gang en zouden nog beter geëxecuteerd 

 kunnen worden als de demangs van de districten eene ruimere betaling genoten , 

 daar hunne bezoldiging van twintig gulden 's maandelijks geen derde van 

 hunne behoefte toereikende is , en zij dus niet zelden wegen inslaan , die men 

 aan de eene zijde, uithoofde van hunne armoede, gaarne zoude voorbijgaan, 

 maar die men ook aan den anderen kant niet passeeren durft , wanneer een 

 opziener daarvan in zijne rapporten officieel melding maakt en zich de moeite 

 wil geven om tegen zoo een arm mensch alle kleine bezwaren van 3 a 4 

 jaren ver in te gaan winnen, hetgeen nu het geval van den Demang van 

 Wonosobo is , die door den opziener Dunki van vele kleinigheden werd 

 beschuldigd, waarin genoemde opziener met eene zekere dame wel communicatief 

 schijnt gehandeld te hebben en zich nog al vrij gemeenzaam met de negotianten 

 in kennis wikkelt, iets dat ik liefst niet zie, daar deze Dunki een persoon van 

 zeer bekrompen denkwijze is, die juist ook geene groote reputatie heeft — 

 waarom ik UWelEdGestr. in consideratie zoude geven of het niet goed zoude 

 zijn gem e Dunki, die nu ruim vijf jaren te Pekalongan is, te Tagal over 

 te plaatsen, en daarentegen de heer Loth van daar naar Pekalongan te 

 zenden, te meer daar gezegde opziener Dunki zich ook niet ten mijnen opzigte 

 gedraagt als wel de beleefdheid in de dienst zoude vereischen, maar zich 

 al meermalen aan groffe antwoorden tegen mij en den Secretaris heeft schuldig 

 gemaakt, die ik al veel aan het gebruik van den drank attribueeren moet; 

 was hij nu een fatsoenlijk man, zoude men dat nog eenigzins passeeren kunnen, 

 doch daar hij een van de gemeenste sujetten is , welke in de dienst van op- 

 zieners geëmploijeerd zijn , valt de grofheid van zoo'n man al heel ondragelijk. 



N° 92. Van G. F. Koch 1 ). ■ Tegal, 7 Mei 1821. Ik gebruike met 

 den meesten eerbied de vrijheid UwEdHoogEdelen Geboren kennisse te 

 geven, dat de Resident Hulft van Hoorn sedert een geruimen tijd mij 

 zoodanig mishandelde, dat ik mij niet meer in staat bevind, om aan de 

 pligten aan mijn ambt verknocht , met mogelijkheid langer te kunnen voldoen. 

 Er gaat geen dag om, of Zijn EdelGst. bejegent mij op zoo eene beleedigende 

 wijze, dat ik den geheelen dag bijna niets meer aan mijne pligten denken 

 kan; en daar ik mij vleijen kan, dat ik hier alleen ben, die alle zaken 

 zonder de minste assistentie verhandeld heb, en nog dagelijks doen moet, 

 zoo ben ik bevreesd, dat de door deze onophoudelijke mishandelingen van 

 den heer Resident te ver met de werken achter uit zal geraken. 



De heer Resident ontledigt zich alleen met dagelijks naar de stad te 



') De briefschrijver is de op bl. 80 en 124 vermelde secretaris Koch, een tijd lang waar- 

 nemend resident ; blijkens de Bataviasche Courant dd. 26 Febi-uari 1820 , werd J. Hulft van 

 Hoorn, omgaand rechter, tot gewestelijk bestuurshoofd benoemd. Als omgaand rechter kwam in 

 de plaats J. M. van JBeusechem. De stijl van den brief, waaruit ik de hinderlijkste taalfouten 

 maar wegnam, wettigt geheel het liplap van Bousquet op bl. 124. 



