N° 98. Van J. I. van Sevenhoven dd. 9 Juni 1821. 159 



verpligt UHoogEdG. te moeten verklaren, dat ik, hoe gaarne anders ook 

 u van dienst wenschende te zijn, en den heer Caulier te willen helpen in 

 de onaangename omstandigheden , waarin ZEd. zich bevindt , in het onderhavige 

 geval niet over mij heb kunnen verkrijgen aan mijn wensch toe te geven ; maar 

 integendeel mij gedrongen voel, UHoogEdGestr. op het ernstigste en met 

 den meesten aandrang te moeten verzoeken mijne voordragt te ondersteunen. 



Wat betreft mijne voordragt omtrent den klerk Michiels , zoo heeft dezelve 

 geen anderen grond, als het besef van billijkheid, dat een man, die 11 jaren 

 trouw en met ijver heeft gediend, dan ook eindelijk eens mag worden verheven 

 tot een stand , waarin hij onbezorgder kan leven en het Gouvernement voor 

 het oog van geheel Cheribon , dat zijn zoo wel de Christen-ingezetenen als de 

 Javaansche hoofden , welke hem kennen , bewijzen geeft , dat het trouw en 

 ijver weet te waardeeren en te beloonen. Ik geloof niet, dat het noodig is 

 te betoogen , dat zulke bewijzen niet alleen een goeden indruk zullen maken , 

 maar in deze belangrijke oogenblikken nuttig zullen wezen ; de beschaafdste 

 Javaan zelfs is nog niet genoeg in onze nieuwe staatkunde ingewijd , om de 

 regelen te kunnen penetreeren, waarnaar het Gouvernement handelt. 



1 ) Als ik in mijn geheugen verlevendig , hoe weleer de heer Van de Graaff 

 mij met zijne vriendschap vereerde , zich verwaardigde mijne geringe bekwaam- 

 heid en mijn karakter eenige beduidenis te geven; als ik aan zijn geheugen 

 mag terugbrengen mijn gedrag, gehouden in de zaak van het Vendudeparte- 

 ment en naderhand in die van de Soerabaijasche vervolgden; hoe ik mij stellig 

 had voorgenomen mijne demissie te vragen, toen ik zoo geheel ten onregte 

 was benoemd tot resident van Cheribon en door zijn welmeenenden raad daarvan 

 ben teruggehouden; als ik mijne handelingen in deze residentie naga, dan 

 durf ik nog geloven, dat ik nog de zelfde voor ZijnEd. ben, en in dat 

 vertrouwen ZEd. dan ook verklaren, dat ik vertrouw, dat hij zijn invloed zal 

 aanwenden om bij Zijne Excellentie den heer Gouv. Generaal te bewerken , dat 

 ik niet van een ongelukkig , ook nog een slecht ambtenaar worde. Sedert , 

 dat ik het u bekende besluit ontvangen heb , waarbij gedifficulteerd is in mijn 

 verzoek om meer tractement, ben ik slechts halfin staat mijn ambtspligt te 

 betrachten. Als lood weegt het op mijn hart , dat ik dan bij het Gouvernement 

 niets meer geschikt ben als ieder ander, dat het Gouvernement, welk ik met 

 zoo veel ijver heb gediend , dat ik , en waarom zoude ik het niet erkennen , 

 zulke gewigtige diensten heb bewezen, mij behandelt als eiken ellendeling, 

 die het hetzelfde verzoek had gedaan — en dit denkbeeld heeft mijn moed, 

 lust en ijver ter neder geslagen, zoo dat ik bijna niets meer kan doen, en 

 zeker mijn ontslag zoude verlangen, ware het niet, dat ik vreesde, dat dit 



') Deze alinea karakteriseert inderdaad de officieele personen en toestanden dier dagen. Een 

 resident vond het volstrekt niet onmogelijk, dat hem een extra-tractement werd toegelegd. En 

 de bezoldigingen waren destijds reeds zoo hoog. 



