N° 100. Van Mb. I. Bousqubt dd. 19 Juli 1821. 1G7 



is , zoo als meer stukkei] , die uit dien koker komen , van eenen bedroefd soberen 

 en onvolkomen aard. Doch , zonder mij aan het gebrekkige en weinig voldoende 

 voor den Gouv. Gl. om daarop te kunnen beslissen op te houden, zoude ik, 

 indien ik individueel daarop moest adviseeren, aan den G. Gl. voorstellen: 



1°. Om den Hoofddirecteur van Financiën en den Resident van Rembang 

 respectievelijk het ernstig ongenoegen van den Gouv. Gen. te kennen te geven, 

 ter zake , dat door beiden aan het Gouvernement voordragten tot betalingen 

 worden gedaan , waarbij het respect der Begrooting , op hetwelk dezelve 

 .zouden moeten worden afgeschreven, niet worden aangewezen, niettegenstaande 

 de zoo dikwijls herhaalde bevelen en het gemanifesteerd verlangen van het 

 Gouvernement om daarop bij alle voordragten van betalingen attent te zijn; 

 met zeer ernstigen last aan den Hoofddirecteur van Financiën om te zorgen , 

 dat zoodanige ongeregeldheden geene plaats meer in het vervolg vinden; 



2 e . om de voordragt van den Hoofddir. v. F. aan denzelven te retour- 

 neeren, als kunnende daarop, zoo als dezelve is ingerigt, geene dispositie 

 vallen , met last om des wegens ten spoedigste den Gouveneur-Generaal eene 

 betere voordragt aan te bieden l ). 



En zoo ik het nog krasser kon maken , deed ik het. Ik ben ziek van 

 chagrin wegens de godvergeten wijze , waarop G(oldman) de zaken in het 

 riet laat loopen. Ik kan geen stuk in handen krijgen, of het levert mij het 

 bewijs van eene nieuwe sottise op. Adieu ! 



N° 100. Batavia, 19 Juli 1821. Ik heb daar heden het stuk van de 

 Timmerw erven (door den G. Gl. aan de Hoofddirectie terug gezonden met alle 



de bijlagen) bij den kop gevat ! Had ik kracht genoeg om te knorren , en 



kon ik u beknorren, zoudt gij er deze reis van lusten, van zoo luchtig over 

 dat stuk heen te zijn geloopen , en u zoo gaaf met het Driemanschap te 

 hebben vereenigd over punten, die zij niet eens goed gelezen, laat staan door- 

 dacht, hebben. Ik ben begonnen met contra-remarques te maken; maar waar- 

 achtig hier en daar valt mij de pen uit de hand ! . . . . En de Gouv. Gl. ! Tu 

 quoque Bmite! Mijn particuliere brief aan hem bij officieele stukken voegen! 

 om dus weder nieuwe alimentatie te geven aan den haat van eenen 



B(auer) Ik zie daarenboven ook weder bij deze gelegenheid bevestigd, 



hetgeen ik reeds lang soupconneer , dat is , dat onze edele Vriend , met alle 

 zijne uitnemende hoedanigheden geen eigen gevoelen heeft , en dat degeen , die 

 het laatste spreekt, altijd gelijk bij hem heeft. 



Tot uwe straf kondig ik u inmiddels aan, dat ik u nader over dat stuk 

 zal komen spreken , en niet zal heengaan , voor dat gij zult hebben gezegd , 

 hoe sommige zaken , die- bij den Gouv. Gl. maar flink weg zijn gearresteerd , 



! ) Verg. Bousqdet's klachten over het gebrekkig affecteeren, bl. 120 — 121. 



