176 N° 105. Van de G-raaff aan Mr. C. T. Elout dd. 7 Juli 1821. 



jaarlijks naar Batavia zoude moeten terugkeeren , om van zijne bevindingen 

 en verrigtingen verslag te doen, en tevens het zijne toe te brengen, tot de 

 regeling der eischen, alsmede om nieuwe instructiën te erlangen onmiddelijk 

 van den Gouverneur- Generaal , voorgelicht door den Hoofdinspecteur van 

 financiën. De instructie van den Hoofdinspecteur en de Inspecteurs van financiën , 

 bij besluit van HH. Commissarissen-Generaal van den 9 Januari 1819 N"° 1 

 gearresteerd 1 ) , gaf mij tot dit voorstel , naar het mij toescheen , volkomen 

 vrijheid. 



Van dit onderwerp alsnu afstappende, heb ik de eer Uwe Excellentie 

 hiernevens eenen staat aan te bieden van de werkelijke inkomsten en uitgaven 

 in het gouvernement van de Moluccos over 1819. Dan met hoeveel naauw- 

 keurigheid deze staat ook is opgemaakt , durf ik dezelve echter in allen deele 

 niet waarborgen, vooral bij de onzekerheid van de prijzen der specerijen, die 

 men thans ondervindt. 



Tot Java terugkeerende , zoude ik wenschen, in staat te zijn, om aan Uwe 

 Excellentie een zoodanig duidelijk algemeen overzigt van den staat van zaken 

 aldaar te kunnen open leggen , dat Zij daaruit de stappen , welke sedert Uwe 

 Excellentie het bestuur verlaten heeft, voor- of achterwaarts zijn gedaan, 

 zoude kunnen beoordeelen. Dan de- moeijelijkheid van zoodanige taak is aan 

 Uwe Excellentie meer dan aan iemand bekend. 



Het jaar 1819 heb ik met gedurige reizen in eenen zeer ziekelijken 

 toestand doorgebragt. Ook was er reeds een goed gedeelte van het jaar 

 verloopen, voor dat mijne drie inspecteurs hunne werkzaamheden konden 

 beginnen. Ik heb dus tot mijn vertrek naar de Moluccos in Februarij 1820, 

 niet veel meer kunnen doen dan aan den gang van zaken eenen geregelden 

 loop te geven. Mijne afwezigheid tot in October van dat jaar, heeft het doel 

 mijner pogingen niet bevorderd, terwijl ik mijn departement, zoo als ik reeds 

 hier boven heb aangemerkt, in eenen ongunstigen toestand, bij mijne terugkomst 

 heb aangetroffen. Mijne benoeming tot Raad van Indië , hoe eervol ook voor 

 mij zelven, had ik voor de algemeene belangen daarom liever wat later 

 gewenscht , terwijl er niemand was , die , even als ik , bekend met de bedoe- 

 lingen van Commissarissen-Generaal , en , mag ik het zeggen , zoo innig als 

 ik, doordrongen van de waarheid en wijsheid dier bedoelingen, mijne begonnen 

 taak kon opvatten en vervolgen. Het is mij , door het vertrouwen , hetwelk 

 Z. E. de Gouverneur-Generaal mij bij voortduring blijft schenken, gelukt, 

 om mij in mijne oude loopbaan wederom in te dringen , maar ik behoef Uwer 

 Excellentie niet te zeggen , dat de betrekking van Raad van Indië , en de 

 daaraan verbonden werkzaamheden mijne handen meer binden , als bevorens 

 en dat de moeijelijkheid, die ik ondervind om Batavia te verlaten en in persoon 



') Staatsblad 1819 N° 14. 



