190 N° 107. Van de Graaff aan zijn zwager Verschuir dd. 14 Juni 1822. 



het rijk der wetenschappen vergaderd heeft, aan het algemeen te kunnen 

 mededeelen. 1 ) 



Ik ben onzeker of ik u reeds bedankt heb voor den door u gezonden 

 portwijn, die excellent is. Zoo ik het dus nog niet gedaan heb, dan doe ik 

 zulks bij deze op de hartelijkste wijze. Ik zal u sigaren zenden, zoodra de 

 tegenwoordige schaarschheid wat zal verminderd zijn en ik goede sigaren zal 

 kunnen bekomen. Ik vrees echter, dat dezelven u te sterk zullen zijn, dewijl 

 men daaraan gewoon moet zijn, om ze te kunnen rooken. Van de Hoven 2 ) 

 zal ik u ook eenige groote sigaren bezorgen, die ik bij mijne aanstaande reis 

 hoop op te doen. 



Gij hebt mij geenen dienst bewezen met mijne brieven aan anderen mede te 

 deelen. Ze waren voor u, in onbewaakte oogenb likken, geschreven, naar 

 mijne wijze van zien, die niet altijd die is van anderen, welke zich verbeelden 

 de zaken goed te verstaan. Gij zoudt mij in een poel van onaangenaamheden 

 storten kunnen , door de verbreide beoordeeling , waaraan ik zoude worden 

 blootgesteld, en waartegen, noch mijne zuivere oogmerken, noch mijnen 

 belangeloozen ijver voor 's Lands welzijn , noch mijne opregte verkleefdheid 

 aan den persoon van den Gouverneur- Generaal mij zouden beveiligen. 



Uwe brieven doorbladerende, vind ik in dien van 20 October 1820 het 

 navolgende: „Ik ontving dezen morgen een billetje van den heer Falck, mij 

 kennis gevende van uwe aanstelling als raad van Indië en de verzekering, 

 dat dezelve zal worden goedgekeurd." In uwen brief van 20 Mei 1821 zegt 

 gij: „De heer Falck heeft mij gezegd, dat gij nog werkelijk met uwe appoin- 

 tementen als Raad van Indië , ook nog die van Inspecteur-Generaal van Financiën 

 hebt en dus zeer in staat, moet zijn om een fortuin te verzamelen. De 

 heer Elout heeft mij ook gezegd, dat gij een van die weinige tegenwoordige 

 ambtenaren zijt, die zich in dat geval bevindt." 



Van al dat moois is niets waar, als dat ik, sedert October 1820, 

 wanneer ik uit de Molucco's ben terug gekomen, tot op het oogenb lik, bij 

 mijnen post van raad van Indië nog provisioneel belast ben met de functiën 

 van hoofdinspecteur van Financiën, dat ik overladen ben met moeijelijken 

 en zorgvollen arbeid, dat ik bij mijne inspectiën telkens achteruit teer, en 

 dat ik niets meer heb dan mijne ambtgenooten , de overige heeren Raden :i ). 



x ) Aan het vertrek van den Leidschen hoogleeraar met het schip Elisabeth, wijdde de 

 Bataviasche Courant van 6 Juli 1822 een waardig woord ten afscheid. Terecht werd daarin o. a. 

 herinnerd aan de diepe teleurstelling, die hij had ondervonden, doordat én met "ae Evertsen, 

 én met de Amsterdam, én met de Arinus Marinus zijne verzamelingen waren te gronde gegaan; 

 hetgeen hem echter niet had ontmoedigd, om nu op nieuw eene verzameling naar Holland 

 over te voeren. — Over Evertsen en Amsterdam, zie § 37, over Arinus Marinus den brief N" 96 

 bl. 163. 



2 ) Te Solo en Djocjo. 



«) Verg. § 44. 



