N° 107. Van de Graaff aan zijn zwager Verschuir dd. 14 Juni 1822. 191 



Ik beklaag mij hierover niet, dewijl ik zelf den Gouverneur-Generaal heb 

 aangeraden om mij noch tractement , noch gratificatie te geven , voor de 

 functiën van hoofdinspecteur, en dewijl ik gaarne alle mijne vermogens wil 

 besteden ten nutte van het Land; maar ik beklaag mij daarover, dat de 

 Koning mijne aanstelling als raad van Indië , sedert Mei 1820 onbekrachtigd 

 heeft gelaten, niettegenstaande deze bekrachtiging, volgens het reglement op 

 het beleid van de Regering van Nederlandsch-Indië volstrekt ter mijner 

 bevestiging noodzakelijk is. Waaraan moet ik dit toeschrijven ? Aan Zijne 

 Majesteit zelve zeker niet, want die kent mij naauwelijks en kan van mij 

 officieel niets dan gunstige rapporten ontvangen hebben. Waaraan heb ik dan 

 deze disgrace te danken ? Gij zult dit , zonder dat ik het u zeg , gemakkelijk 

 raden. Ik vrees , dat ook in dit geval de spreuk geldt : qu'il vaut mieux 

 avoir a faire au bon Dieu, qu^a Ses saints '). 



Van Zijne Excellentie Elout heb ik een zeer vriendelijken brief gehad , 

 en ik bedank u voor de moeite, die gij genomen hebt, om mijn paquet zelf 

 aan hem te bezorgen. Ik ben aan dezen man veel verschuldigd en hij heeft 

 het inderdaad regt hartelijk en opregt gemeend om het welzijn dezer gewesten 

 te bevorderen. Zijne instellingen zullen bij elk , die de wezentlijke belangen 

 van het Land kent, nog lang in hooge waarde blijven! 



Van den Luitenant-Generaal Antingh heb ik het genoegen gehad een 

 brief te ontvangen , dien ik nog niet heb kunnen beantwoorden. Ook aan hem 

 ben ik veel verpligting schuldig voor de onderscheiding, die hij mij steeds 

 in mijne ballingschap betoond heeft -). 



Van mijnen ouden vriend Fabius verneem ik niets meer; ik kan de 

 redenen van zijn stilzwijgen niet bevroeden. Het zoude mij smarten, zoo hij 

 zich konde verbeelden redenen van misnoegen tegen mij te hebben 3 ). 



Van de Kaap is hier tijding, dat de Dageraad aldaar is aangekomen en 

 dat Daniël gelogeerd heeft bij den heer Faure. Van hem zelven heb ik geen 

 brief. God geve, dat hij nu in Holland moge zijn aangekomen. Ik beveel hem 

 ten sterkste in uwe vriendschap aan 4 ). 



In de aanstaande maand zal ik den Gouverneur-Generaal wederom verge- 

 zeilen, op zijne groote reis langs Java. Ik had wel gewenscht deze reis 



1 ) Wie Van de Graaff eigenlijk op het oog heeft, durf ik niet te raden. Blijkens zijn brief 

 N° 63 (bl. 113) was hij op dit incident eenigszins voorbereid. 



2 ) Zie bl. 16 en 20. 



3 ) Op het bericht in 1827 , dat Van de G-raaff was omgekomen , schreef Falck , ambassadeur te 

 Londen , eene warme condoleance aan Fabius dd. 18 Maart 1827 , welke men in Falck's Brieven 

 vindt afgedrukt, bl. 272 N° 157. Hij herinnert daarin aan „de veeljarige vriendschap", die 

 beiden verbond, de „innige vereering", die Fabids voor Van de G-raaff koesterde. 



4 ) Uit bl. 163 valt niets anders op te maken, dan dat Daniël van Holland naar Batavia 

 zeilende was. Ik kan het niet verklaren , dat men hier juist het omgekeerde leest ; uit een brief 

 van 1824 blijkt ook, dat de jonge man toen in Holland was: zie N° 119. 



