198 N° 109. Van de Graaff aan den Gouverneur-Generaal dd. 24 April 1823. 



onderdanen genoten zijn, te mogen afleggen in termijnen, naar gelang van de 

 grootte der sommen, op de gewone betalingstijden van Poeassa en Moeloet, — 

 U. E. zulks geheel en al wil overlaten aan Z. H. om daaromtrent met de 

 huurders op de best mogelijke wijze schikkingen te maken ; doch dat U. E. 

 tevens niet ongenegen is , om bij aldien er aan de zijde der huurders onbil- 

 lijke vorderingen mogten worden gedaan, daarin Uwer Excellenties tusschen- 

 komst te willen verleenen; 



„Eindelijk dat U. E. het niet als noodzakelijk beschouwt (ten minste 

 vooralsnog) om de piagems bij den Resident te doen brengen; vermits de 

 belanghebbenden van zelve zullen opkomen, zoodra aan hen de wil van het 

 Gouvernement bekend zal zijn geworden en vermits U. E. van oordeel is , 

 dat het gevoegelijker is , dat deze contracten , die particulier zijn gemaakt ge- 

 worden, ook zoo veel mogelijk, op gelijke wijze onder de hand worden afgedaan; 



„Dat het voor U. E. echter aangenaam is aan Z. H. ter gelijker tijd te 

 kunnen verklaren, dat U. E. met veel genoegen uit de voorstellen van 

 Z. H. heeft gezien, dat Z. H. niettegenstaande de zwarigheden, welke dezelve 

 vermeend heeft aanvankelijk daarin te ontmoeten, zich nochthans bereidwillig 

 toont om de zaak volgens de wenschen van het Gouvernement te schikken en 

 alzoo ook van Z. H.'s zijde mede te werken tot een maatregel, die ofschoon in 

 den beginne voor Z. H. misschien moeijelijkheden kunnende opleveren, echter door 

 het Gouvernement is bevolen , in de volle overtuiging , dat daardoor zoowel de 

 rust van het eiland in het algemeen, als de instandhouding en duurzaamheid 

 van het Mataramsche rijk in het bijzonder grootelijks zal worden bevorderd." 



Indien U. E. aan deze voorstellen Hare goedkeuring gelieft te hechten, 

 zoude , als een gevolg daarvan , overeenkomstig de voordragt van den Resident 

 van Souracarta, aan Z. H. den Sultan van Djocjocarta tevens bij eenen naderen 

 brief van U. E. kunnen worden medegedeeld: „dat U. E. ter wille van Z. H. 

 en van deszelfs onderdanen , den termijn tot den laatsten Januarij 1824 heeft 

 goed gevonden te verlengen, binnen welken de zaken der verhuurde landen 

 behooren te zijn verevend." 



En hiermede zoude ik dit rapport kunnen besluiten, zoo ik mij niet ver- 

 pligt achtte Uwer Excellenties aandacht nog een oogenblik te vestigen, op 

 een belangrijk punt, voorkomende in de missive van den Resident van Soura- 

 carta van den 8 dezer La C. , hetwelk mij van te veel gewigt is voorgekomen , 

 om hetzelve ongemerkt met stilzwijgen te mogen voor bijgaan. 



Ik bedoel de verklaring, voorkomende op bladz. 12 van die missive, 

 alwaar de Resident met zoo vele woorden zegt: 



„Uwer Excellenties resolutie , van den 30 October 1821 sub N° 15 in Rade 

 genomen, houdende prohibitie tot verderen verhuur van landerijen in de 

 Vorstenlanden , zonder speciale toestemming van het Gouvernement, is hier 



