JST° 122. Van de Graaff aan zijn zwager Verschuir dd. 24 Mei 1824. 211 



en waarnemend hoofdinspecteur van financiën, te moeten leiden! En hoe vele 

 benijders en heimelijke vijanden heeft mij dit schijngeluk en eene strikte pligts- 

 betrachting niet berokkend! 



Op Menado zullen wij misschien weinig werk vinden, maar een heerlijk 

 land zien. Naar Makassar is reeds een commissaris van het Gouvernement 

 vooruitgezonden (de heer Tobias) om met den Gouverneur aldaar , als mede- 

 commissaris , de zaken voor de komst van den Gouverneur-Generaal voor te 

 bereiden en te regelen. Ik voed de gegronde hoop , dat wij ook daar wel 

 zullen slagen en gelukkig genoeg zullen zijn , om de goede verstandhouding 

 met de Celebesche vorsten te herstellen en aan de zaken op Makassar die wen- 

 ding te geven , dat deze bezitting in het vervolg , in stede van even als tot nog 

 toe een lastpost te zijn , een winstgevend gewest voor het Gouvernement worde ! ). 



Veel zal er dan nog op Java te doen zijn, voor dat de Gouverneur- 

 Generaal met volle gerustheid zijne roemvolle regering nederleggen en, ver- 

 gezeld van de zegeningen der Indische volkeren , welker vader en weldoener 

 hij geweest is , met de regtmatigste aanspraak op 's Konings volste goedkeuring 

 naar het vaderland terug keeren kan. Dan het geluk , hetwelk tot dusverre zoo 

 bijzonder alle zijne ondernemingen bekroond heeft, zal, zoo ik hoop, hem ook 

 op het einde van zijne loopbaan niet verlaten. Ik heb dan nog slechts , in 

 mijne publieke betrekking, eenen wensch, die u vrij zonderling zal voor- 

 komen en niettemin kortelijk en opregt gemeend is , namelijk om niet in 

 gelijke mate in het vertrouwen van zijnen opvolger te deelen als ik het zijne 

 genoten heb, althans om voor dien opvolger, indien ik mij zoo mag uit- 

 drukken, minder noodzakelijk te zijn of te schijnen, daar ik nu niets meer 

 verlang dan rust en dien graad van onafhankelijkheid, waarop mijn rang en 

 stand in de wereld mij regt en aanspraak geeft. Ik zeg mijn rang en stand , en 

 dit wekt wederom de onaangename herinnering bij mij op , dat Zijne Majesteit 

 nog tot op dezen stond mijne aanstelling tot Raad van Indië niet heeft 

 bekrachtigd. Ik weet wel, dat een stilzwijgen van vier jaren het zelfde effect 

 heeft, maar voor mijn gevoel is het niet het zelfde, omdat ik voor mijzelf de 

 bewustheid heb , dat ik mijnen Koning en mijn Land niet om der wille van 

 het geld alleen dien. 



Wij leven hier op Ternate in het midden van regerende en gerelegeerde 

 sultans en prinsen van den bloede. De beruchte soesoehoenan , vroeger sultan 

 van Palembang, Badroedin, die ons in 1819 en 1821 zoo veel kwelling, onrust, 

 bloed en geld gekost heeft, is hier met zijne zonen gebannen. Eene waarlijk 

 koninklijke familie , in welke men tot in de jonge kinderen (die in schoonheid 

 met elkander wedijveren) de trekken en houding van geboren vorsten moet 

 erkennen. Het is onmogelijk deze menschen, die bij plegtige gelegenheden in 



') De lezer weet, dat het bezoek op eene expeditie uitliep ! Over de commissarissen, zie noot 2 bl. 209. 



