N° 122. Van de G-raaef aan zijn zwager Verschuir dd. 24 Mei 1824. 213 



Vooruitzigten om rijk te worden en toch. een eerlijk man te blijven , heb ik 

 niet; maar wel om, zoo lang ik leef, op eene, zelfs ruime wijze, voor mijne 

 familie te kunnen zorgen. Voor mijzelf heb ik op deze wereld geen ander doel , 

 en mijne wenschen strekken niet verder dan om nog, vóór mijnen dood, mijne 

 kinderen fatsoenlijk geëtablisseerd te zien en om mijne vrouw , na mijnen dood , 

 een gerust leven te verzekeren. Tot dit een en ander heb ik hoop , indien 

 G-od mij nog eenige jaren in het leven spaart en mij genoegzame krachten 

 schenkt, om den Staat te kunnen blijven dienen. 



Indien de meisjes zich naar herwaarts begeven, kunnen zij niet missen 

 3ene goede partij te doen , wanneer zij , hetgeen de goede God geve , onbe- 

 sproken van gedrag en eenigzins wel opgevoed zijn. Zoo het voornemen van 

 mijne vrouw is om de reis naar herwaarts te ondernemen , zoude ik wenschen , 

 lat zij dat voornemen, ook om der wille der meisjes, niet te lang uitstelde, 

 3n dat ik eenigen tijd te voren daarvan verwittigd moge worden, ten einde 

 'iet noodige voor hare receptie gereed te kunnen maken, dewijl ik nu en gargon 

 leef en geene eigene huishouding heb. 



Ik vertrouw , dat zij mij genoeg heeft leeren kennen , om voor haar zelve 

 ie overtuiging te hebben, dat ik zonder haar en van haar gescheiden, geen 

 gelukkig oogenblik kan hebben, maar ik zoude het mijzelf nimmer kunnen 

 vergeven, wanneer ik haar geluk en hare genoegens aan mijn belang opofferde, 

 m ik wil daarom volstrekt op hare onbelemmerde keuze niet influenceer en. 

 Voor het welzijn echter van hare dochters acht ik het noodig , dat zij niet 

 .n .Holland blijve , maar naar herwaarts overkome. 



Ik word hoe langer hoe meer een vreemdeling in Holland. Niemand schrijft 

 mij thans wat er zelfs in Alkmaar omgaat en zoo ik nog al eens eenen enkelen 

 arief ontvang , verwijst men mij daarin op de berigten van anderen , die ik echter 

 aiet ontvang. Vooral nu zoude ik hartelijk gaarne weten, wat men in het 

 vaderland van de jongste gebeurtenissen alhier oordeelt en welk figuur de 

 tieeren, sedert de laatste drie jaren van hier naar Holland vertrokken, aldaar 

 maken '). Zelfs ben ik niet zonder bekommering, dat men onderscheidene maat- 

 regelen, die aan sommigen niet aangenaam hebben kunnen zijn, aan verkeerde 

 inzigten zal toeschrijven en mij , als den voornaamsten bewerker daarvan 

 ypgevende , in een zwart daglicht zal trachten te stellen. De heer gewezen 

 3ommissaris-generaal Elout , dien ik dacht , dat mij genegen was , heeft zich 

 reeds in eenen brief, dien ik gedeeltelijk gelezen heb, ongunstig over mij 

 uitgelaten, alsof ik op zijn sujet iets onaangenaams in eenen brief aan eenen 

 mijner vrienden geschreven had. Wat hij bedoelt, weet ik niet; dat ik echter 



') Bedoeld worden, die niet met Van de G-raaff eenstemmig dachten, als Veeckens, Nahuijs, 

 verbitterde landhuurders, enz.; ook Baud, zelfs Muntinghe, was het niet geheel met den 

 briefschrijver eens in sommige opzichten. 



