214 N° 122. Van de G-raaff aan zijn zwager Verschuir dd. 24 Mei 1824. 



nimmer iets tot zijn nadeel heb kunnen schrijven of mij immer zelfs oneer- 

 biedige uitdrukkingen op zijn sujet heb kunnen permiteren, is zeer zeker 

 waar, dewijl ik het mij tot eenen pligt reken en steeds gerekend heb, om de | 

 dankbaarheid , die ik vermeen aan hem als gewezen Commissaris-Generaal 1 

 verschuldigd te zijn , in geene omstandigheid , ooit een oogenblik te vergeten. 



Men beschuldigt mij (zoo dat eene beschuldiging mag heeten) , dat ik te 

 veel voor de inlandsche bevolking mij in de bres stel, ten koste van de 

 Europeanen. Ik meen zelfs deze beschuldiging in uwen laatsten brief (dien 

 ik te Batavia gelaten heb) gevonden te hebben. Wees echter overtuigd , dat ik 

 niets gedaan heb dan hetgeen welberaden pligt mij voorschreef, in het belang 

 van den Staat, en met eerbiediging van waarheid, regt en regtvaardigheid. 



Ik ben over de jaren van eenen jongeling heen 1 ) , waarin men chev al eresque 

 reuzenplannen vormt, en ik heb nog slechts zoo veel van het enthusiasmus 

 voor het goede over gehouden, als een eerlijk man en getrouw ambtenaar 

 noodig heeft, om, in een land als dit, niet van het regte spoor af te dwalen, 

 ook dan wanneer het somwijlen wat ruw en ongemakkelijk wordt; en dat ik 

 tot nu toe geene hersenschimmen heb nagejaagd, wordt mij door de gelukkige 

 uitkomsten voldoende gewaarborgd. 



Zijne Excellentie Elout , dit weet ik , kan , naar zijne wijze van zien en 

 uitgaande van het standpunt , waarop hij Indië verlaten heeft , alle de maat- 

 regelen , sedert zijn vertrek hier te lande genomen , niet goedkeuren , maar 

 indien hij hier gebleven ware , ben ik evenzeer overtuigd , dat hij geheel 

 anders zoude zien en oordeelen. Ik zoude te zeer in details moeten treden, 

 om dit een en ander duidelijk en verstaanbaar voor u te maken, en dit zoude 

 dan nog voor u van geen belang genoeg zijn. Laat het dan voldoende wezen , dat 

 ik u met volle gerustheid verzeker , dat hetgeen hier gedaan is , tot redding 

 en instandhouding van de kolonie heeft moeten geschieden, en in den staat 

 van zaken niet anders heeft kunnen geschieden , alsmede dat onze Indische 

 bezittingen nooit gelukkiger en bloeijender zijn geweest dan in dit tijdstip , 

 terwijl alle de maatregelen, die genomen worden, de strekking hebben, om, 

 met kennis van zaken, onze Indische possessiën te doen zijn, hetgeen hare 

 wezenlijke en ware bestemming is : ten nutte van het moederland , voor 

 zoo veel en zoo verre dit, zonder onregtvaardigheid tegen deze possessiën 

 zelve en met derzelver behoud , geschieden kan. 



De aankomst van onzen gouverneur-generaal Van der Capellen in het 

 vaderland, zal, hoop ik, daar een nieuw licht omtrent deze gewesten ver- 

 spreiden , alwaar men (ik zeg dit met leedwezen en met volle overtuiging) 

 het groot belang derzelve volstrekt nog niet schijnt te kunnen waarderen, 

 en alwaar men, door de verschillende en zoo ver uit een loopende berigten 



') De briefschrijver was toen 42 jaar. 



